مردم شهر تبریز به حضور میرزا رسیده و از ایشان می‌خواهند که امر کند، آقای قاضی برای تعلیم و تربیت مردم و امامت جماعت در مساجد آن شهر، به تبریز بازگردد. میرزا امر فرمود و آقای قاضی آماده برای بازگشت شده و ناگزیر بایستی به نجف و کربلا و سایر مشاهد ائمه اطهار (علیهم‌السلام) مشرف شده و وداع گوید.

در آخر سر هم به سامراء رفت تا به محضر عسکریین رسیده و وداع کند. بعد از وداع به خدمت استاد بزرگ خویش میرزای شیرازی رسید تا از ایشان اجازه خروج گرفته و خداحافظی کرده و به همراه مردم شهر تبریز به ایران بیاید.

میرزا در این ملاقات به ایشان فرمود: حالا که می‌روی شب و روزی یک ساعت به خودت بپرداز. آقا سیدحسین قاضی به ایران آمد، چندسال بعد مردم تبریز به عتبات مشرف شده و بعد به محضر میرزا می‌آیند تا مرجع تقلید خودشان را زیارت کنند و اگر کاری دارند، انجام دهند.

میرزا از آن‌ها از احوالات آقای قاضی سؤال می‌کند، جواب می‌گویند: آقا آن یک ساعت که شما فرموده بودید تبدیل به 24 ساعت شده است و همواره در مراقبت، حضور و عزلت غرق است.