وی ضمن اشاره به اعجاز قرآن گفت: خداوند متعال در آیه اول سوره اسرا می‌فرماید «سُبْحَانَ الَّذِی أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَیْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ» می‌توانست بگوید رسوله، اما گفته عبده. ما معتقدیم که قرآن هیچ حرفی را بی‌دلیل نیاورده و تمامش اعجاز است. پس این عبد گفتن دلیل دارد. این یعنی شما هم می‌توانی مانند پیامبر این‌چنین سیری کنی. او را عبد‌الله یافتند او را رسول‌الله کردند. در ما ندیدند که وضعمان این است. چرا در نماز می‌گوییم اشهد آن محمدا عبده و رسوله؟ نمی‌شد بگوییم رسوله و عبده؟ این تقدم عبد به رسول دلیل خاصی داشته؟ بله! چون از عبودیت است که به رسالت می‌رسیم. شما طلاب اگر می‌خواهید رسول رب العالمین باشید در بین مردم باید ابتدائا عبد باشید.

وی افزود: عبودیت یعنی کاری که در راستای رضای خداوند باشد. این عبودیت به زندگی نور می‌دهد. مثل چای گرم که به بدن ما گرما می‌دهد. یا در گرمای هوا آب خنک ما را خنک می‌کند. مثل همین نور عمل هم ما را نورانی می‌کند. وقتی از نور عمل عامل نورانی شد. حجاب باطن آرام آرام کنار می‌رود و چشم باطن انسان باز می‌شود. چیز‌هایی می‌بیند و می‌شنود که قبلا نمی‌دید و نمی‌شنید. به برکت عبادت به عالم کشف و شهود وارد می‌شویم. مسلم است به عبادت مزد می‌دهند. این‌ها همه مقدمه‌ خروج از وادی حجاب و ورود به نورانیت است. ما را آورده‌اند که به این وادی ورود کنیم.

او در ادامه ضمن اشاره به روایتی از امام صادق علیه‌السلام گفت: اولین برکت عبودیت رسیدن به مقام عبد الهی است و این مقام زمینه‌ همه‌ خیرات است. حضرت امام صادق علیه‌السلام را در هنگام خروج از کوفه به طرف مدینه، عده‌ای از علماء و اهل فضل، مشایعت می‌کردند، مشایعت‌کنندگان جلوتر از امام می‌رفتند، ناگهان متوجه شدند شیری در میان راه ایستاده است، یکی از آنان گفت: همین جا توقف کنید تا ببینیم امام صادق علیه السلام با این شیر چه می‌کند؟ پس از آن امام تشریف آوردند، جریان وجود شیر را خدمتش عرض کردند، امام به طرف شیر حرکت نمودند، وقتی به شیر رسیدند، گوش او را گرفته به کناری گذاشتند، بعد از آن رو به جمعیت کرده فرمودند: بدانید اگر مردم اطاعت می‌کردند خداوند تبارک و تعالی را آن چنان که حق طاعت است، حتما می‌توانستند بار‌های خود را بر شیر‌ها بار کنند.

آیت الله توکل در پایان از طلاب خواست این جمله را یادداشت کرده و در قلبشان حک کنند: «تا در حجابیم محجوبیم. تا محجوبیم محرومیم. تا محرومیم بی خبر عالمیم.» اگر این حجاب باطن کنار برود تازه میفهمیم فیاض عالم کیست! واسطه فیض کیست. 

الان جهل داریم، چون هنوز از حجاب بیرون نیامدیم. بین مقامات الهی و حجاب نسبت مستقیم است. آن که عبودیت دارد مقاماتی دارد. آن که عبودیتش بالا است، مقامش هم بالا است. این عبودیت و مقامات با هم زیاد می‌شود و با هم کم می‌‎شود. وجود مقدس پیغبر چرا افضل الناس من الاولین و الاخرین شد؟ چون اعبد الناس من الاولین والاخرین بود! این عبادت که ایشان به عالم عرضه داشت احدی به عالم عرضه نداشته؛ لذا پیغمبر را جایی بردند که در آیه گفته شد که احدی را نبردند.