صنعت پوشاک، صنعتی پرتقاضا و رقابتی در جهان است که ارزآوری و درآمدزایی بالایی برای بسیاری از کشورها به‌دنبال داشته است. طبق گفته مسئولان وزارت کار بر اساس آمارهای موجود 40 تا 45 درصد بازار به پوشاک تولید داخل اختصاص دارد و در طول سه سال گذشته بیش از 145 هزار فقره تسهیلات در حوزه پوشاک پرداخت شده است.
امروزه صنعت پوشاک در بسیاری از کشورهای جهان به‌دلیل ارزآوری، درآمدزایی و ایجاد اشتغال به شهرت جهانی دست یافته است. کشورهایی همچون چین، بنگلادش و ترکیه در رأس کشورهای صادرکننده پوشاک به جهان قرار دارند و به‌دلیل کیفیت مطلوب تولیدات آن‌ها بسیاری از کشورها امروز مشتریان بالقوه آن‌ها محسوب می‌شوند.
یکی از پرمصرف­‌ترین بازارها در جهان به صنعت پوشاک اختصاص دارد و اکثر کشورهایی که اهداف بلندمدت اقتصادی را دنبال می‌کنند با سرمایه‌گذاری در این بخش بازارهای هدف جهانی را در اختیار کرده و به تولیدکنندگان قدرتمند پوشاک در جهان تبدیل شده‌اند.
بر همین اساس از ماه‌ها قبل ایده تقویت صنعت پوشاک در جریان سفر وزیر کار به چند شهرستان کلید خورد تا روستاهایی که مستعد چنین ظرفیتی هستند به نمادی از تلاش و سرمایه‌گذاری در حوزه پوشاک تبدیل شوند.
احمد میدری؛ وزیر کار در همایش وفاق برای سرمایه‌گذاری و ایران ماهر که چندی قبل در همدان برگزار شد، به مشکل تولیدکنندگان صنعت پوشاک اشاره کرد و گفت: بخش اعظمی از مشکل تولیدکنندگان در حوزه پوشاک کمبود منابع مالی است زیرا قدرت چانه‌زنی تولیدکنندگان را کاهش می‌دهد از این رو وزارت کار برنامه‌ای را در جهت حمایت و توانمندسازی فعالان صنعت پوشاک تدوین کرده و مصمم است با همکاری بانک رفاه کارگران و بانک توسعه تعاون اعتبارات لازم برای این منظور را در اختیار آن‌ها قرار دهد.
در حال حاضر صنعت پوشاک به‌عنوان صنعت پیشران یکی از ظرفیت‌های ملی کشور به شمار می‌رود و کشورهای جنوب آسیا از محل توسعه پوشاک به رشد اقتصادی و ارزش افزوده بالایی دست یافته‌اند. با توجه به آنکه کشور ما نیز از این قاعده مستثنا نیست ضروری است بر اساس ظرفیت‌ها و استعدادهای هر منطقه در حوزه پوشاک سرمایه‌گذاری لازم صورت گیرد.
معاون توسعه کارآفرینی و اشتغال وزارت کار اخیراً در رویداد همکاری مشترک راه‌اندازی قطب طراحی پوشاک کشور با اشاره به حجم 10 میلیارد دلاری بازار پوشاک کشور، چالش اصلی در این حوزه را عدم وجود داده‌های دقیق به ویژه در حوزه کسب‌وکارهای غیررسمی و میزان تولید دانست.
به گفته سید مالک حسینی؛ در طول سه سال گذشته بیش از 145 هزار فقره تسهیلات خوداشتغالی در این حوزه پرداخت شده که منجر به اشتغال‌زایی تقریبی 300 هزار نفر شده است.
وی با انتقاد از نبود اطلاعات دقیق در خصوص وضعیت بازار تولید و مصرف پوشاک معتقد است:در بخش غیررسمی آمار دقیقی وجود ندارد و این امر به چالش اصلی در برنامه‌ریزی برای صنعت پوشاک و تقویت زنجیره ارزش‌ آن منجر شده است.
آنطور که وی گفته طبق برآوردها حجم بازار پوشاک در ایران بین 10 تا 15 میلیارد دلار است که بخش عمده‌ای از این بازار تحت تأثیر کالاهای وارداتی به شکل قاچاق قرار گرفته و با استناد به آمارهای موجود بین 40 تا 45 درصد بازار به تولیدات داخل اختصاص دارد در صورتی که حدود 55 درصد بازار معادل هفت میلیارد دلار در اختیار پوشاک وارداتی است.
وزارت کار از ماه‌ها قبل با همکاری وزارت صمت و اقتصاد و دارایی، بانک‌های عامل و صندوق ضمانت سرمایه‌گذاری تعاون، طرح توسعه و تقویت صنعت پوشاک را به‌منظور ایجاد اشتغال پایدار و استقلال مالی خانوارها در دستور کار قرار داده تا ظرفیت 85 میلیون نفری بازار پوشاک ایران را فعال و از طریق چنین ظرفیتی، یک بازار بزرگ داخلی برای تولیدکنندگان و فعالان صنف پوشاک در داخل کشور فراهم کند تا ضمن افزایش بهره‌وری، موجب ارتقای تولید و عرضه فروش در کشور شده و از واردات بی‌رویه و قاچاق پوشاک به کشور جلوگیری شود.
پیش از این مجید افتخاری؛ عضو اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران در یک نشست خبری با هشدار نسبت به گسترش قاچاق پوشاک در کشور گفته بود: «بیش از 60 درصد ظرفیت بازار پوشاک در اختیار کالای قاچاق است و این امر توان رقابت را از تولیدکنندگان داخلی گرفته و بسیاری از واحدهای تولیدی را در آستانه تعطیلی قرار داده است.» موضوعی که می‌تواند کارخانه‌های نساجی و پوشاک را تحت تأثیر قرار دهد زیرا زمانی که تولیدکنندگان توان رقابت با پوشاک قاچاق را نداشته باشند ناچار به توقف فعالیت شده و از این صنف خارج می‌شوند به همین دلیل دولت، وزارت کار،وزارت صمت و دستگاه‌های مربوطه برای حفظ و پایداری اشتغال در این بنگاه‌ها باید اقدامات حمایتی لازم را صورت دهند.
در حال حاضر پوشاک صنعتی پر تقاضا و رقابتی در جهان به‌شمار می‌رود که تحت تأثیر نوسان قیمت مواد اولیه و تغییرات انتظاری مشتریان قرار دارد؛ این در حالی است که صنعت پوشاک ظرفیت‌های بالایی دارد و اگر به‌ شکل شایسته‌ای از این ظرفیت بهره‌برداری شود می‌تواند چشم‌انداز روشنی برای کشور ترسیم کند.
کارشناسان بر این باورند که برای استفاده بهینه از ظرفیت این صنعت اشتغال‌زا، علاوه بر حمایت از فعالان حوزه پوشاک از طریق تأمین مواد اولیه، کاهش مالیات و سرمایه‌گذاری، باید طراحی البسه و پوشاک هدفمند و برمبنای تقاضای بازار و ذائقه و سلیقه مشتریان باشد. افزایش بهره‌وری در یک واحد تولید پوشاک مستلزم آن است که تمام اجزای زنجیره تولید از تأمین مواد اولیه تا ارسال محصول نهایی به بازار به شکل یکپارچه و بهینه مدیریت شود.