از آنجا که در زبان فارسی برنامه‌های درمانی و ابزار سنجش در حوزه مفاهیم انتزاعی و استعاری برای کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم بسیار محدود است، مهدی مدنی ­فرد در قالب رساله دکترای تخصصی خود در رشته «علوم شناختی-زبان­شناسی با ارائه یک پروتکل درمانی گامی به سوی توانبخشی و رشد زبانی کودکان مبتلا به اوتیسم فارسی­ زبان برداشته است.

این رساله در چهار مرحله و با استفاده از دو نوع آزمون دیداری و شنیداری به بررسی درک استعاره­‌های مفهومی بدن‌مند (Embodied Conceptual Metaphors) بر روی دو گروه کودکان مبتلا به اوتیسم و کودکان عادی پرداخته است. سپس، با طراحی یک برنامة تقویتی شامل 5 مجموعه به آموزش مفهوم انتزاعی استعاره و اجرای آن در 20 جلسه پرداخته و تأثیر این برنامه را بر روی درک استعاره‌‌های مفهومی بدنمند در پسران 7 تا 12ساله فارسی ­زبان که مبتلا به اوتیسم خفیف هستند، بررسی کرده است.

یکی از شاخص‌­ترین دستاوردهای این پژوهش دست یافتن به روشی برای تقویت درک استعاره‌های بدن‌مند و به طور کلی تقویت تفکر انتزاعی در کودکان مبتلا به اوتیسم است. در حقیقت، این برنامه می‌تواند نتایج مثبتی بر روی عملکرد زبانی و ارتباطی این کودکان داشته باشد.