برای هر جامعه‌ای نسل جوان به‌عنوان پیشران کشور و آینده‌ساز مطرح است؛ به‌نحوی که تلاش می‌شود تمام سرمایه ملت در قالب سرمایه‌های مادی و معنوی، به این میراث‌داران ازراه‌رسیده، سپرده شود. درواقع این نسل نو است که باعث ادامه حیات جامعه و نقش‌آفرینی در تمدن بشری می‌شود و هرچقدر این قشر بتواند با بهره‌گیری از توان و انرژی جوانی و نگاه نو و خلاقانه، میراث ارزش‌های جامعه خود را بهتر پیش برده و با افزودن اندوخته‌هایی دیگر، آن را غنی‌تر به نسل بعد بسپارد، می‌توان گفت بیشتر از سایر نسل‌ها توانسته به هویت ملی خود خدمت کند؛ اما لازمه چنین خدمتی به جامعه، فعالیت و میدان‌داری جوانانی است که در سایه زیست آگاهانه، درک درستی از ارزش‌ها، هنجارها و به‌طور کلی الگوی حاکم بر اجتماع داشته باشند.

به عبارت دیگر، وقتی می‌توان از جوانان انتظار پرچمداری تمدن ایران اسلامی را داشت که به‌درستی ارزش‌های هویتی را به این نسل منتقل کرده باشیم و این واقعیت را به‌خوبی می‌توان در جغرافیای جوانی ایران، رصد کرد. به هر میزان این قشر درخشان و خوش‌آتیه با حلقه‌های طلایی آگاهی‌بخش به ستون‌های هویتی تمدن ایران وصل شده‌اند، به همان میزان کمتر آسیب دیده‌اند و همچنین خود بخشی از پیش‌قراولان گشودن جبهه‌های جدید شده‌اند؛ از فرهنگ گرفته تا دانش، چه در حوزه نانوفناوری و چه در عرصه نجوم و ساخت و ارسال ماهواره به فضا، از میدان هشت‌ساله دفاع مقدس گرفته تا دانشمندان هسته‌ای و موشکی، همه و همه گواه توانمندی جوان ایرانی است.

به‌واقع هرجا جوان ایرانی با تکیه بر اندوخته فرهنگی خود و اعتماد به نفس ملی حرکت کرده‌ است، به خوبی توانسته از عهده سهمگین‌ترین طوفان‌ها برآمده و از موانع عبور کند. این همان سرمایه و امتیاز ایران بوده که دشمن به اهمیت آن پی‌ برده؛ فقط کافی است در برهه‌های مختلف، برخی سخنان سران غرب را مرور کنیم، وقتی که با ناامیدی از مواجهه رودررو به استحاله درونی با تغییر نگرش جوانان دل می‌بندند؛ تیرماه سال 94 و پس از توافق بر سر برجام، یکی از محورهای نقد آن در داخل آمریکا، بندهایی از توافق موسوم به «غروب برجام» بود که به ایران اجازه می‌داد پس از توقفی حدوداً 10 ساله در بخش‌هایی از برنامه‌ هسته‌ای، مجدداً فعالیت در آن بخش‌ها را از سر گیرد. پاسخ مقام‌های وقت آمریکا به این انتقادها، پاسخ‌های فنی یا سیاسی نبود، جنس پاسخ‌های آن‌ها «فرهنگی و اجتماعی» بودند. مقام‌های آمریکایی آشکارا ابراز امیدواری می‌کردند که پس از این 10 سال، جامعه‌ ایرانی، جامعه‌ای متفاوت از امروز خواهد بود؛ یعنی اگر امروز ما باید با آن‌ها بر سر باز کردن پیچ‌ومهره‌های هسته‌ای‌ بجنگیم، تغییرات نسلی و فرهنگی در ایران به سمتی است که تا 10 سال دیگر، آن‌ها اساساً تمایلی به این جنبه‌ها نخواهند داشت.

باراک اوباما، رئیس‌جمهور وقت آمریکا همان روزها در مصاحبه‌ای آرزوی خود درباره‌ «تغییر سیرت جمهوری اسلامی» به دست نسل جدید را این‌گونه به زبان آورد: «در داخل ایران باید گذار صورت بگیرد، حتی اگر تدریجی باشد؛ گذاری که طی آن درک شود شعار «مرگ بر آمریکا» و انکار هولوکاست از سوی رهبران ایران و تهدید اسرائیل به نابودی و دادن اسلحه به حزب‌الله (گروهی که در فهرست تروریستی قرار دارد) و کارهایی از این دست، از ایران در چشم بخش اعظم جهانیان، کشوری طردشده می‌سازد و امید من این است که چنین اتفاقی بیفتد. چنین امری نیازمند تغییر در سیاست و رهبری ایران است؛ تغییر طرز فکر ایران در مورد بقیه‌ جهان و رویکردش به کشورهایی مثل ایالات متحده. شاید همین نسل جدید باشد که بتواند این امر را محقق کند»

درواقع دشمن ایرانِ مستقل و پیشرفته در همه‌ این سال‌ها، امیدوار بوده و هست که کاری را که او نتوانسته در میدان نبردهای سخت و نیمه‌سخت با جنگ، تحریم و ترور به سرانجام برساند، از طریق «نفوذ نرم فرهنگی» و «تغییر باور و رفتار»، به دست خودِ جوانان ایران انجام شود و جوان ایرانی، کشورش و دنیا را آن‌گونه ببیند و بخواهد که رئیس کاخ سفید می‌خواهد. محل اصلی نزاع، هسته‌ای و موشک نیست، محل اصلی فکر و مغزافزار جوان ایرانی است؛ استعمار فرانو، مایل‌تر است قلب و مغز جوانان یک کشور را تسخیر کند تا زمینشان را.

اگر فیلم حوادث یک هفته اخیر را با دور کُند بازبینی کنیم، خواهیم دید که اگر اوباما از تغییر سیرت جمهوری اسلامی سخن گفته است، فقط صرف سخن نبوده و نیست و کاملاً طی این 10 سال با برنامه از هر روزنه‌ای که توانسته‌اند، به جامعه ایرانی و به‌ویژه نسل جوان، دست انداخته‌اند.

کمی به این نما توجه کنید «یکی از این گروه‌ها نوجوان‌ها یا تینجرها بودند. نسلی که ارتباطشان با رسانه‌های ملی قطع یا بسیار کم‌رنگ است؛ به مسجد و تجمعات فرهنگی و مذهبی نمی‌روند و محل تجمعشان در بازی‌های آنلاین یا شبکه‌هایی مثل توییچ، دیسکورد و حتی بخش بازی‌های آنلاین آپارات است که بعد از قطع شدن اینترنت بین‌المللی در دسترس است. بیشترین آمار حضور هم‌زمان در آپارات، مربوط به همین بخش «گیم» است که گاهی تا پنج هزار کاربر در آن جمع می‌شوند. البته تعداد گیمرها و طرفدارانشان در ایران به 30 میلیون نفر می‌رسد. در ابتدای اغتشاشات، وقتی اینترنت بین‌المللی برقرار بود، گیمرها در قسمت چت و پیام‌رسانی بازی‌های آنلاین باهم صحبت می‌کردند و قرار می‌گذاشتند. متأسفانه عده‌ای از این افراد دچار بزه‌هایی هستند و حتی دچار اعتیادهای غلطی غیر از گیم هم می‌شوند؛ مثل مصرف مواد مخدر صنعتی یا سنتی (به‌ویژه گل). گروهی از آن‌ها حتی به نیروی عملیاتی کف میدان اغتشاش تبدیل شدند.»

درواقع این بخشی از جوانان و نوجوانانی بودند که طی این شب‌ها بدون نگرشی درست به معادله‌ای که در آن قرار گرفته‌اند، در معرکه حاضر و بخشی از آتش آشوب شدند؛ البته و صدالبته آسیب‌دیدگی فرهنگی این بخش از جوانان مجموعه‌ای از عوامل را به همراه دارد که باید به آن‌ها توجه کرد و سهم هریک را در فضایی علمی و براساس رویکرد مشخص و راهکار عملی، ارائه داد، اما درعین‌حال باید به این حقیقت توجه کرد که دشمن برای به شکست کشاندن حرکت روشنگر ایران اسلامی، به هر وسیله‌ای متوسل خواهد شد.

اگرچه با تمام این آسیب‌ها و ریزش‌ها، به فضل الهی حرکت ملت ایران رو به جلو است و قطعاً پیشران این حرکت جوانان فهیم، غیور و ایثارگری هستند که با وجود مشکلات، بی هیچ واهمه‌ای در مقابل دشمن ایستاده‌اند. اینان همان جوانانی هستند که امید امامین انقلاب بوده و هستند؛ رهبر انقلاب اسلامی در بیانیه‌ تاریخی‌ خود، نزدیک به 40 بار از «جوان ایرانی» نام بردند و در 20 مورد از آن، امید و اعتماد خود را نثار جوانان و آینده‌سازان ایران مقتدر کردند. برآمدن یک نسل مؤمن، مستقل، آزاد، دانش‌پژوه، ضد استکبار، عدالت‌خواه و مبارزکننده با فساد، کابوس ترامپ و نتانیاهو و اخلاف و اسلاف و متحدانشان است. «جوان ایرانی»، همان خاکریزی است که باید با استحکام، دانایی و توانایی، آرزوی ائتلاف ضد بشری را نقش بر آب کند.