شنیدههای سپهرغرب- 30 آبانماه
* گندم را خریدند، از پولش هم برداشتند!
شنیده شده ماجرای کسر یکهزار و 471 تومان از بهای هر کیلوگرم گندم کشاورزان همدانی به مجلس رسیده است؛ یکی از نمایندگان استان خواستار اعلام مستندات قانونی این کسورات و بازگرداندن مبالغ برداشتی شده است. ظاهراً کشاورز باید هم نگران خشکسالی و هزینه تولید باشد و هم هنگام تسویهحساب، دنبال بخشی از پول محصولش بگردد. جالب اینکه هنوز تکلیف مبنای قانونی این برداشت روشن نشده است؛ بد نیست مسئولان پیش از آنکه کشاورزان را به افزایش تولید دعوت کنند، توضیح دهند این یکهزار و 471 تومان با چه مجوزی از حساب آنان کم شده است.
* اشتغال در انتظار سامانه!
فرماندار همدان تأخیر در ابلاغ اعتبارات و مشکلات سامانهای را از موانع تحقق تعهدات اشتغال شهرستان عنوان کرده است. به نظر میرسد در میان انبوه برنامهها و تعهدات دستگاهها، این بار نوبت سامانهها است که بخشی از مسئولیت اشتغالزایی را برعهده بگیرند! البته جوان جویای کار چندان تفاوتی میان اعتبار ابلاغنشده و سامانهای که درست کار نمیکند، قائل نیست؛ نتیجه هر دو، فرصت شغلی ازدسترفته است. کاش در کنار اعلام تعهدات اشتغال، تعداد فرصتهایی که بهدلیل همین موانع معطل ماندهاند نیز اعلام شود.
* بوقلمون همدان؛ تولید برای دیگران، ارزشافزوده برای دیگران؟
همدان با 10 واحد پرورشی سالانه یکهزار و 578 تُن گوشت بوقلمون تولید میکند، اما همچنان از زیرساخت اختصاصی کشتار و فرآوری این محصول محروم است. این یعنی استانی که ظرفیت تولید دارد، هنوز نتوانسته زنجیره ارزش آن را کامل کند. مسئولان البته از توسعه صنایع تبدیلی سخن میگویند، اما پرسش این است که چرا برخی ظرفیتهای موجود پیش از رسیدن به مرحله فرآوری متوقف ماندهاند؟ شاید وقت آن رسیده باشد که بهجای افزودن نام طرحهای جدید به فهرست سرمایهگذاری، تکلیف حلقههای مفقوده تولید روشن شود.
* گنجنامه؛ گنجی میان طرحها!
ساماندهی مسیرهای دسترسی، اصلاح میدان، حفاظت از کتیبهها و تدوین طرح جامع ترافیک گنجنامه بار دیگر در نشست مسئولان مطرح شده است. هرکدام از این اقدامات ضروری بوده، اما شنیدن دوباره فهرست مشکلات یکی از شناختهشدهترین مقاصد گردشگری همدان، پرسشی قدیمی را زنده میکند: چه زمانی نوبت اجرای راه حلها میرسد؟ گنجنامه قرنها از کتیبههای تاریخی خود نگهداری کرده، اما ظاهراً برای ساماندهی رفتوآمد گردشگران هنوز باید منتظر تکمیل نسخههای جدید برنامهریزی بماند.
* گردشگری؛ قلهای که راه رسیدن میخواهد
در روزهای اخیر بار دیگر گردشگری بهعنوان محور اصلی توسعه همدان معرفی شده و از دستگاهها خواسته شده قله توسعه خود را مشخص کنند. تعیین اولویت البته اقدام مثبتی است، اما قله بدون مسیر، بیشتر به درد سخنرانی میخورد تا برنامه اجرایی. صنعت گردشگری زمانی موتور اشتغال میشود که سرمایهگذاری، حملونقل، اقامت و بازاریابی آن نیز متناسب با ظرفیت استان توسعه یابد. اکنون پرسش این است که سهم هر دستگاه از پیمودن این مسیر چیست و مردم چه زمانی میتوانند نتایج آن را ببینند؟
* مجوزهای میلیاردی؛ سرمایهگذاری روی کاغذ یا زمین؟
اعلام صدور 210 مجوز سرمایهگذاری به ارزش 10 هزار میلیارد تومان در همدان خبری امیدوارکننده است؛ مشروط بر اینکه میان مجوز صادرشده و سرمایهای که واقعاً وارد چرخه تولید شده، تفاوت قائل شویم. تجربه نشان داده صدور مجوز، آغاز مسیر سرمایهگذاری است و نه پایان آن. انتظار میرود در کنار این ارقام، میزان سرمایهگذاری تحققیافته، تعداد طرحهای فعال و اشتغال ایجادشده نیز منتشر شود. اقتصاد استان بیش از آنکه به تعداد مجوزها نیاز داشته باشد، به کارخانههای فعال و فرصتهای شغلی پایدار محتاج است.