نگاه دین به جوانان با نگاه رایج جامعه متفاوت است. آسایش و راحتى، کامیابى و رستگارى و پیروزى، برکت و گذشت و تندرستى و عافیت، بشارت و خرّمى و رضایتمندى، دختر‌ها از 9 سالگی و پسرها از 15 سالگی مکلف ‌و در قبال اعمال خودشان مسئول می‌شوند. ولی در نگاه جامعه یک پسر 14 ساله مسئول شناخته نمی‌شود. زمان دفاع مقدس بسیاری از نوجوانان و جوانان با درایت و آگاهی خودشان در جبهه‌های جنگ حاضر شدند، جنگیدند و نشان دادند که در این سن کم چگونه مسئولیت‌پذیر هستند. در روایت نیز داریم که توبه و عبادت جوان بهتر است، چون جوان‌ها طبق حدیث سریع‌تر از همه به سوی خیرات شتاب دارند و اندیشه و قلب جوانان، صاف‌تر و آزادتر است. جوان باید خودش را در اوج دیده و هرگز خودش را دست ‌کم نگیرد.