«شهید»، شاهد شهود عرفانی شد و نقش هرچه خوبی را در چهارفصل گیتی نمایان کرد و چشم ستارگان آسمان را روشن، ققنوس هشت جنت که هفت آسمان را مجذوب خود کرده است، همان عاشقی که در وادی مقدس عاشقی، پر پرواز گشود و فرشتگان را نوازشگر روح نابش کرد.
«شهید»، همان ستاره‌ خاک‌نشین همیشه بیدار شب‌های خون و آتش که تا لمس شعله‌های بصیرت و حقیقت در مقتل عشق رزم عاشقانه کرد تا پیوندی ابدی در بزم عارفانه؛ عشق در منشور نور هشت هزار ستاره درخشان راه عاشقی، مأوای جاودانگی‌اش را به تصویر کشید تا درس استواری را در دل حادثه بر تارک تاریخ بنشاند، حالا می‌خواهیم هر روز را با نامی و یادی از این ستاره‌ها، شب کنیم و کار را با تبرک و مدد از این عارفان عاشق آغاز؛ باشد که ادای دینی باشد به آن‌همه رشادت، شهامت، مجاهدت و شجاعت. برگ سبزی تحفه درویش، تا چه قبول افتد و چه درنظر آید.
تبرک لحظاتمان با شهید ولى مراد زرینی
بسم الله الرحمن الرحیم
اول سلام به پدر و مادر مهربانم و با درود فراوان به امام امت و رزمندگان دلیرمرد مسلمان.
مادرجان و پدر بزرگوارم من الان در سنگر نور علیه ظلم هستم، از شما پدر زحمتکشم متشکرم که با دست‌هاى خسته و زحمت‌ فراوان چنین فرزند شیرمرد و دلیری پروراندی.
مادر مهربانم! همه شب‌ها بر من رنج کشیده‌اى و شیر پاکت را به من دادى و چنین فرزندى دلیری بزرگ کردى و تحویل اسلام دادى، از تو هم ممنونم.
اگر شهید شدم و جنازه‌ام آمد چه بهتر و اگر نیامد، براى من ناراحت نباشید. شهید شدن من مایه افتخار است، ولى براى خوشحالى و آسودگى من هر جمعه بر سر مزارم بیایید و فاتحه بخوانید، ولى گریه و زارى نکنید. اگر گریه می‌کنید، براى همه شهیدان به خون خفته بگریید.