دانشمندان غربی زنان را به‌عنوان ابزار شناخته و او را در پایین ترین سطح نسبت به مردان می‌دانستند و چه‌بسا با این نگاه زنان را نه در حد انسان بلکه حیوان تلقی می‌کردند.

اما این نگاه تحول یافت؛ غرب با ادعای دفاع از حقوق زنان برابری جنسیتی را مطرح کرد،

اما آیا این ادعا دفاع از حقوق زنان بود؟؟

آیا ادعای غرب به سود و نفع زنان بود؟

در ادعای غرب سود در میان بود اما نه برای زنان برای نظام و صاحبان سرمایه.

بااین‌حال زنان معاصر غرب با نگاه ابزاری وارد اجتماع شدند و هویت آنان بر اساس سود شکل گرفت. جهان غرب تحول یافت و از دوران فئودالیسم به عصر صنعتی تبدیل شد؛ با این وجود نظام سرمایه‌داری به ابزاری نیاز داشت تا بتواند به کسب‌وکار رونق دهد و سود را حاصل کند، پس پای زنان غربی به کارخانه‌ها باز و سبب سود و افزایش درآمد سرمایه‌داران غربی شدند.

نخستین‌بار زنان در کارخانه ریسندگی انگلستان مشغول به‌کار شدند و در مقابل کار وجهی را دریافت می‌کردند. ورود زنان غربی به کارخانه ریسندگی بر این ادعا و باور که زنان ظرافت بیشتری نسبت به مردان در این حرفه دارند.

باور غلط زنان غربی در این بود که طعم آزادی و استقلال و کسب درآمد را چشیده‌اند اما این آزادی، نه به‌واسطه احترام‌ و گرامیداشت حقوق زنان بلکه در راستای بالارفتن درآمد صاحبان اصلی کارخانجات و افزایش انباشت سرمایه بود.

ویل دورانت در این باره می‌گوید: «آزادی زن از عوارض انقلاب صنعتی است، نخستین قدم برای آزادی مادران بزرگ ما قانون 1882 بود. به موجب این قانون، زنان بریتانیای کبیر ازآن‌پس از امتیاز بی‌سابقه‌ای برخوردار می‌شدند و آن اینکه پولی را که به دست می‌آوردند حق داشتند برای خود نگه دارند. این قانون اخلاقی عالی و مسیحی را کارخانه‌داران مجلس عوام وضع کردند تا بتوانند زنان انگلستان را به کارخانه‌ها بکشانند.»

اما این مسئله قابل‌تبیین است؛ با ورود جدی زنان در صنایع و افزایش متقاضیان کار، کنترل بیشتر کارگران برای صاحبان سرمایه ممکن شد؛ یعنی بر فرض اینکه کسی از حقوق خود شکایت داشت یا بخواهد مطالبه‌ صنفی‌ای را پیش ببرد اخراج می‌شد و پشت درب‌های کارخانه‌ها مملو بود از جمعیت زنان بیکار.

نطفه توجه به حقوق زنان در غرب بااصالت سود بسته شد و آزادی و برابری از ابتدای امر محلی از اعراب نداشت، فرهنگ غربی که ریشه در سرمایه‌داری و ماده‌گرایی دارد، هیچ‌گاه نتوانسته جایگاه زن را فراتر از یک «کالای مصرفی» یا «ابزاری برای جذب سرمایه» ببیند و هویت و اصالت واقعی زن را حفظ کند.