بیش از 100 روز از آغاز جنگ تحمیلی سوم گذشته است، جنگی که تنها مرزها، مراکز نظامی و زیرساخت‌های کشور را هدف نگرفت، بلکه می‌خواست روح یک ملت را بشکند. دشمن گمان می‌کرد با شهادت زنان و کودکان، رهبر انقلاب، فرماندهان، دانشمندان و جمعی از سرمایه‌های فکری و معنوی کشور، جامعه ایران بهت‌زده، پراکنده و فرسوده خواهد شد؛ اما آنچه در این ماه‌ها رخ داد، خلاف محاسبه دشمن بود، مردمی که قرار بود بترسند، برخاستند، مردمی که قرار بود منزوی شوند، به میدان آمدند و مردمی که قرار بود فقط سوگوار باشند، سوگ خود را به عهد، حضور و خدمت تبدیل کردند. در این روزها مردم سعی کردند که با تمام قوا از کشور و نظامشان دفاع کنند و بر‌اساس بررسی‌ها بیش از 50 درصد مردم حداقل یک‌بار در تجمعات شبانه در اقصا نقاط کشور شرکت کرده‌اند و بسیاری حتی بدون حضور فیزیکی، با این جریان همراهی کرده‌‌اند.