شنیده‌های سپهرغرب- شنبه 9 آبان 1405
* زمین تازه برای وعده‌های قدیمی!
پس از سه سال انتظار متقاضیان نهضت ملی مسکن ملایر، این‌بار خبر موافقت اولیه سازمان اوقاف با تأمین 300 قطعه زمین، امید تازه‌ای برای گشودن گره این طرح ایجاد کرده است؛ گره‌ای که پیش‌تر قرار بود در اراضی گلدره باز شود؛ اما در میان خبرهای مربوط به زمین جایگزین، یک موضوع همچنان نیازمند پاسخ روشن است: سرنوشت 48 میلیارد تومان آورده اولیه حدود یک‌هزار و 200 متقاضی. مبالغی که به گفته نماینده ملایر، هر خانوار سه سال پیش 40 میلیون تومان از آن را پرداخت کرده است. هنوز روشن نیست پیشنهاد تازه چه تعداد از متقاضیان را پوشش می‌دهد و تعهدات مالی و حقوقی طرح قبلی چگونه به طرح جدید منتقل خواهد شد. موافقت اولیه با تأمین زمین، هرچند گامی رو به جلو است، نباید به معنای آغاز دوباره انتظار مردم از نقطه صفر باشد. نشانی زمین را شاید بتوان تغییر داد، اما مسئولیت سه سال بلاتکلیفی را نمی‌توان به زمین دیگری منتقل کرد.
* سند پشت سند؛ فرهنگ همچنان منتظر اجرا!
انتقاد اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس از موازی‌کاری 76 دستگاه فرهنگی کشور، در سفر اخیر آنان به همدان با نکته مهم‌تری همراه شد؛ نماینده ولی فقیه در استان یادآور شد سند فرهنگی همدان که تدوین آن از سال 1398 آغاز شده بود، در سال 1401 رونمایی شد؛ سندی که مسائل فرهنگی استان و راهکارهای مواجهه با آن‌ها را نیز در بر دارد. اکنون باید پرسید طی چهار سال گذشته چه اقداماتی در راستای تحقق یا نزدیک شدن به اهداف این سند انجام شده است؟ اداره کل ارشاد اسلامی استان به‌عنوان دبیرخانه شورای فرهنگی عمومی گزارشی ارائه دهد که چه کاری در این رابطه انجام داده است.
* ورکانه؛ شهرت جهانی در انتظار خدمات محلی!
روستای سنگی ورکانه که ظرفیت ثبت جهانی آن مورد توجه مسئولان قرار گرفته، این‌روزها میزبان برنامه‌های هفته کتاب بوده و 200 جلد کتاب نیز به کتابخانه مستقر در مدرسه آن اهدا شده است. بااین‌حال، توضیحات مدیرکل کتابخانه‌های عمومی همدان نشان می‌دهد جمعیت کمتر از 800 نفری روستا با حد نصاب پیش‌بینی‌شده برای احداث کتابخانه رسمی مطابقت ندارد. مسئولان البته از راهکارهای جایگزین، مانند پیشخوان کتاب و خدمات کتابخانه سیار سخن گفته‌اند، اما مسئله دقیقاً همین است؛ گردشگری روستایی زمانی به توسعه پایدار منجر می‌شود که جامعه میزبان نیز از خدمات فرهنگی و اجتماعی متناسب برخوردار باشد. وجود ضوابط جمعیتی قابل درک است، اما برای روستایی با چنین جایگاه تاریخی و گردشگری، می‌توان راه حل متناسبی طراحی کرد. جهانی شدن یک روستا از معرفی معماری آن آغاز می‌شود، اما با کیفیت زندگی ساکنانش معنا پیدا می‌کند.
پس از سه سال انتظار متقاضیان نهضت ملی مسکن ملایر، این‌بار خبر موافقت اولیه سازمان اوقاف با تأمین 300 قطعه زمین، امید تازه‌ای برای گشودن گره این طرح ایجاد کرده است؛ گره‌ای که پیش‌تر قرار بود در اراضی گلدره باز شود؛ اما در میان خبرهای مربوط به زمین جایگزین، یک موضوع همچنان نیازمند پاسخ روشن است: سرنوشت 48 میلیارد تومان آورده اولیه حدود یک‌هزار و 200 متقاضی. مبالغی که به گفته نماینده ملایر، هر خانوار سه سال پیش 40 میلیون تومان از آن را پرداخت کرده است. هنوز روشن نیست پیشنهاد تازه چه تعداد از متقاضیان را پوشش می‌دهد و تعهدات مالی و حقوقی طرح قبلی چگونه به طرح جدید منتقل خواهد شد. موافقت اولیه با تأمین زمین، هرچند گامی رو به جلو است، نباید به معنای آغاز دوباره انتظار مردم از نقطه صفر باشد. نشانی زمین را شاید بتوان تغییر داد، اما مسئولیت سه سال بلاتکلیفی را نمی‌توان به زمین دیگری منتقل کرد.
* سند پشت سند؛ فرهنگ همچنان منتظر اجرا!
انتقاد اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس از موازی‌کاری 76 دستگاه فرهنگی کشور، در سفر اخیر آنان به همدان با نکته مهم‌تری همراه شد؛ نماینده ولی فقیه در استان یادآور شد سند فرهنگی همدان که تدوین آن از سال 1398 آغاز شده بود، در سال 1401 رونمایی شد؛ سندی که مسائل فرهنگی استان و راهکارهای مواجهه با آن‌ها را نیز در بر دارد. اکنون باید پرسید طی چهار سال گذشته چه اقداماتی در راستای تحقق یا نزدیک شدن به اهداف این سند انجام شده است؟ اداره کل ارشاد اسلامی استان به‌عنوان دبیرخانه شورای فرهنگی عمومی گزارشی ارائه دهد که چه کاری در این رابطه انجام داده است.
* ورکانه؛ شهرت جهانی در انتظار خدمات محلی!
روستای سنگی ورکانه که ظرفیت ثبت جهانی آن مورد توجه مسئولان قرار گرفته، این‌روزها میزبان برنامه‌های هفته کتاب بوده و 200 جلد کتاب نیز به کتابخانه مستقر در مدرسه آن اهدا شده است. بااین‌حال، توضیحات مدیرکل کتابخانه‌های عمومی همدان نشان می‌دهد جمعیت کمتر از 800 نفری روستا با حد نصاب پیش‌بینی‌شده برای احداث کتابخانه رسمی مطابقت ندارد. مسئولان البته از راهکارهای جایگزین، مانند پیشخوان کتاب و خدمات کتابخانه سیار سخن گفته‌اند، اما مسئله دقیقاً همین است؛ گردشگری روستایی زمانی به توسعه پایدار منجر می‌شود که جامعه میزبان نیز از خدمات فرهنگی و اجتماعی متناسب برخوردار باشد. وجود ضوابط جمعیتی قابل درک است، اما برای روستایی با چنین جایگاه تاریخی و گردشگری، می‌توان راه حل متناسبی طراحی کرد. جهانی شدن یک روستا از معرفی معماری آن آغاز می‌شود، اما با کیفیت زندگی ساکنانش معنا پیدا می‌کند.
ارسال
نظر
*شرایط و مقررات*
کلمه امنیتی را بصورت حروف فارسی وارد
نمایید
بعنوان مثال : پایتخت ارمنستان ؟ ایروان
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین
(فینگیلیش) خودداری نمايید.
توصیه می شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشر
شده، از مثبت یا منفی استفاده فرمایید.
با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای
نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی یابد.