در جلد اول الغدیر ایشان از «حدیث غدیر» شروع کردند که پیغمبر در زمان خودش نص بر خلافت امیرالمؤمنین علیه‌السلام کرده، ایشان را بلند کردند و به مردم نشان دادند؛ در برابر صد هزار جمعیتی که از مناطق مختلف اسلام برای حج با پیغمبر بسیج شده بودند. امیرالمؤمنین علیه‌السلام را به خلافت خودشان نصب کرده و معرفی کردند، این را «حدیث غدیر» می‌گویند.

بعد شروع کردند به کسانی که این حدیث را به نظم درآوردند (حدیث غدیر در ادبیات عرب). از خود امیرالمؤمنین علیه‌السلام و صحابه شروع کردند، بعد شعرا، بعد تابعین، که به‌طور ارسال مسلم و یقینی این حدیث را از پیغمبر صلی‌الله علیه و آله و سلم نقل کرده‌اند و همین معنای خلافت را هم از آن فهمیدند؛ در جلد سوم حملات ناجوانمردانه‌ای که دانشمندان با فکرهای منحرف به شیعه کرده‌اند و تهمت‌هایی را که به شیعه زده‌اند، مطرح کرده، در جلد چهارم بیشتر شعرا هستند. شرح خود شعرا است که حدیث غدیر را به نظم درآورده‌اند. در جلد پنجم متعرض می‌شوند به رد بر وهابیت و عقاید آن‌ها و مشروعیت زیارت ائمه علیهم‌السلام و پیغمبر صلی‌الله علیه و آله و سلم و خیلی خوب از عهده برمی‌آیند و آن را ثابت می‌کنند، جلد ششم مقداری از روش خلیفه دوم را نوشتند و معرفی کردند و در جلدهای دیگر، اختلافات یا انحرافاتی که داشتیم همه را مطرح کرده‌اند و به‌خوبی ثابت کرده‌اند که آنچه شیعه می‌گوید، درست است و ادله‌شان را از کتب خود آن‌ها (کتب اهل سنت) آورده‌اند و حقانیت مذهب شیعه را ثابت کرده‌اند. ایشان می‌فرمودند در سفری که به هند و سوریه تشریف بردند و کتابخانه‌های آنجا را دیدند، 18 ساعت (در شبانه‌روز) کار می‌کردند و یادداشت برمی‌داشتند که الان این یادداشت‌ها در دو جلد به‌نام «ثمرات‌الأسفار» موجود است.