در جهان امروز آموزش‌وپرورش به‌عنوان اساسی‌ترین رکن رشد و پیشرفت اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مطرح است و هیچ تحولی در جامعه بدون توجه به نقش آموزشی در آن، امکان‌پذیر نیست. امروزه دیگر نمی‌توان اهمیت و تناسب آموزش‌وپرورش را برای آینده جوامع، کم‌ارزش شمرد و آن را فعالیتی در ردیف و موازی سایر فعالیت‌ها دانست؛ به تعبیر میتچل «اگر تنها یک عرصه از عرصه‌های حیات بشری نیازمند توجه به آینده باشد، آن عرصه، عرصه آموزش‌وپرورش است». برای رویارویی مؤثر با چالش‌های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، علمی و اخلاقی، بستری مناسب‌تر و کارسازتر از نظام تعلیم و تربیت نمی‌توان یافت. بنا به دلایل فراوان، در عصر متحول امروز دیگر از «اهمیت» تربیت چندان سخن نمی‌رود، بلکه «فوریت» آن و در بیانی فراتر، «معجزه» تربیت، بیشتر مورد نظر است.

هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند بدون یک تعلیم و تربیت منظم، مدون، مترقی و پویا به اهداف متعالی دست یابد؛ این رهیافت، با هر بینش و نگرشی که ما نسبت به آینده داشته باشیم، می‌تواند واجد معنی و مصداق باشد. بر مبنای چنین مفروضی است که چارلز هندی می‌گوید: «تعلیم و تربیت است که می‌تواند کلید و رمز اصلی ثروت آینده شود». و از بُعدی سلبی، گلد اسمیت بیان می‌کند که: «برای از بین بردن یک جامعه، هیچ راهی بهتر از تحلیل و تضعیف نظام آموزشی آن کشور نیست.» چنین شواهدی، می‌تواند ناظر بر اهمیت فرایند خطیر تعلیم وتربیت باشد.

در جامعه انسانى اساسى‌ترین کار، تعلیم و تربیت است؛ کسى که این رسالت را به دوش مى‌کشد، «معلم» است. کار معلمى به هرگونه تلاشى که براى هدایت، تکامل و تعلیم و آموزش انسان صورت مى گیرد، اطلاق مى شود و براساس همین تعریف است که پیامبران، معلم بشر خوانده مى‌شوند. در نگاه دین و برای پاس داشتن امر تعلیم و تربیت، معلم از اجر و ارج بالایی برخوردار است، به‌طوری که تنها رسالت و مأموریت معلمی است که در تراز انبیا و هم‌تراز پیامبران قرار می‌گیرد. پیامبر اعظم (ص) فرمود: «انما بعثت معلما؛ همانا معلم برانگیخته شدم» و «بالتعلیم ارسلت؛ برای تعلیم و تربیت رسالت پیدا کرد» معلمان در مبعوث شدن ملت، نقش اساسی دارند.

نظام آموزشی هیچ کشوری جز به دست توانمند معلمان علاقه‌مند آن کشور سامان نمی‌یابد؛ در این میان هر اندازه سطح ایمان و اعتقاد، تعهد، دانش، توانایی، مهارت، صلاحیت‌های حرفه‌ای و تخصصی و از همه مهم‌تر تعلق سازمانی و اختیار تصمیم‌گیری آنان بیشتر و بالاتر باشد، آن نظام موفق‌تر، پویاتر و مؤثرتر خواهد بود. معلم کارگزار اصلی تعلیم و تربیت و قلب تپنده نظام آموزشی هر کشوری است و با کوشش خردمندانه او بوده که اهداف متعالی نظام آموزشی آن کشور محقق می‌شود و آنچه کودکان، نوجوانان و جوانان در مدرسه کسب می‌کنند، متأثر از خصوصیات، کیفیات، شایستگی‌های علمی، فرهنگی، دینی، تربیتی، اجتماعی، اخلاقی و معنوی معلمان است.

با وجود همه پیشرفت‌ها و تحولات شگرف علمی جهان، در دنیای ارتباطات و فناوری اطلاعات، هنوز هیچ جایگزین بی‌بدیلی برای معلم یافت نشده است؛ معلمان و مربیان جامعه دارای نقش الگویی برای متربیان و دانش‌آموزان و دارای مرجعیت اجتماعی برای جامعه هستند و نقش آنان در همه عرصه‌های زندگی اثرگذار و در هدایت نسل نوخاسته وآینده‌ساز، ماندگارتر است.

حضرت امام راحل عظیم‌الشأن در پایان دفاع مقدس هشت‌ساله در پیام پذیرش قبول قطعنامه 598، بستر مبارزاتی را از جنگ ابزار به جنگ افکار تغییر داده و فرمودند: «امروز روز هدایت نسل‌های آینده است، کمربند‌هایتان را محکم ببندید که هیچ‌چیز تغییر نکرده است». و این معنا بار مسئولیت معلمان را در جنگ فرهنگی و شناختی بیشتر و نقش آنان را در این جبهه، پُررنگ‌تر می‌کند.

ایشان در بیان دیگر می‌فرمایند: «امروز جهان تشنه فرهنگ اسلام ناب محمدی است و مسلمانان در یک تشکیلات بزرگ اسلامی رونق و زرق‌وبرق کاخ‌های سفید و سرخ را از بین خواهند برد...ان‌شاءالله ملت بزرگ ایران با پشتیبانی مادی و معنوی خود از انقلاب، سختی‌های جنگ را به شیرینی شکست دشمنان خدا در دنیا جبران می‌کند و چه شیرینی بالاتر از این که ملت بزرگ ایران مثل یک صاعقه بر سر آمریکا فرود آمده است! چه شیرینی بالاتر از این که ملت ایران سقوط ارکان و کنگره‌های نظام ستم‌شاهی را نظاره کرده است و شیشه حیات آمریکا را در این کشور شکسته! و چه شیرینی بالاتر از اینکه مردم عزیزمان ریشه‌های نفاق و ملی‌گرایی التقاط را خشکانیده‌اند! و ان‌شاءالله شیرینی تمام‌ناشدنی آن را در جهان آخرت خواهد چشید».

معلم و امام شهید انقلاب در 12 اردیبهشت‌ماه 1403 در دیدار با جمعی از معلمان می‌فرمایند: «معلم فقط آموزنده‌ علم نیست، بلکه پرورنده‌ هویت دانش‌آموز است؛ به این توجه کنید. توجه کنید که شما دارید شخصیت این جوان و ‌نوجوان را می‌سازید. اگر عمیق کار کنید... هویت او ساخته می‌شود». معلمان متعهد و مسئولیت‌پذیر در همه عرصه‌های انقلاب و دفاع از وطن، از صفوف مقدم تظاهرات بر علیه رژیم ستم‌شاهی تا روزهای سرنوشت‌ساز دفاع مقدس چه در میدان نبرد و چه برگزاری دوره‌های آموزشی رزمندگان در مناطق جنگی، در مبازه با تهاجم فرهنگی و شناختی و چه امروز، روزهایی در نبرد 12 روزه و 40 روزه با دشمن غدار، در عرصه‌های مختلف در اهتزاز پرچم وطن و در تشکیل موکب‌ها و غرفه‌های آموزشی، رفع اشکال درسی، مشاوره و راهنمایی و هدایت ملت مبعوث‌شده، نقش‌آفرینی کرده‌اند.

اگر امروز در دشوارترین شرایط کشور و با وجود نقشه و طراحی‌های شیطانی دشمنان در جنگ شناختی، حس وطن‌‌دوستی و تعهد به سرزمین، عشق به هویت ایران اسلامی و پرچم سه رنگ کشورمان در میان مردم جلوه‌گر می‌شود، بخش مهمی از آن مرهون معلمانی است که در کلاس‌‌های درس، ایثار، فداکاری و عشق به میهن را به نسل‌‌ها آموخته‌اند.

ایستادگی و روحیه شهادت‌طلبی، ایثار، شجاعت، شهامت و وطن‌دوستی نسل جوان امروز نشان می‌دهد نظام آموزشی و تربیتی کشور توانسته نسلی مسئولیت‌پذیر، مقاوم و وفادار به میهن تربیت کند.

امروز به یک نظر بزرگ‌ترین دستاورد این نبرد مقدس، پرورش نسل رشید، آگاه و بالنده‌ای است که حدود 80 شب عَلَم دین و پرچم ایران اسلامی را در مقابل دشمنان دین و وطن در اهتزاز نگه داشته‌اند و این حضور ان‌شاءالله تضمینی برای ظهور خواهد بود.