یادداشت
در نقشه دشمن بازی نکنیم!
بزرگنمایی تهدیدات دشمن و فضاسازیهای غیرواقعی در فضای مجازی، علاوه بر تشدید نگرانی عمومی، میتواند به خطای محاسباتی دشمن دامن بزند.
عباس محمدیان، پژوهشگر حکمرانی فرهنگی؛ در آستانه ازسرگیری مجدد جنگ هستیم. سطح هشدارها و دامنه تنشها دارد بالا و بالاتر میرود. این یک واقعیت میدانی است اما فقط در میدان نمیماند که در ما به ازای واقعی آن یعنی میدانِ مجازی یا همان فضای مجازی هم بهشدت دنبال میشود.
به واقع، در هیاهوی اخبار جنگ، بازار جذب مخاطب و فالور در بسیاری از کانالهای خبری و تحلیلی داغ میشود حتی داغتر از میدان واقعی. آنچه باید گفت این است که در میدان واقعی جنگ، ما بخشی از ماجراییم. همهچیز به اراده ما بستگی ندارد اما در میدان مجازی، اگر از تلاش دشمن در جنگ ترکیبی به سلامت عبور کنیم در میدان خودساخته مجازی گرفتار خواهیم شد.
گرفتار کسانی که حاضرند «همهچیز» را فدای جذب دنبالکننده کنند. برایشان لایک مهم است نه بلایی که بر سر افکار عمومی میآورند. آنچه براساس تخصص و تجربه میتوانم بگویم این است که در وضعیتی که گرفتار آن هستیم، همه ما بهویژه در فجازی باید مراقبت کنیم. نباید فضاسازی کرد. نباید با بزرگنمایی تهدیدات دشمن، مردم را ترساند. این عملاً ایفای نقش در نقشه دشمن است.
بازی در جورچین عملیات روانی جبهه استکبار و صهیونیسم است. بله، جنگ احتمال بالایی دارد اما جهان سیاست دنیای احتمالات است. دنیای متغیرهاست. گاه یک متغیر شکل میگیرد و همهچیز را تغییر میدهد. شاید همهچیز برای جنگ آماده باشد باز نباید ما غیرحرفهای و ملیستیزانه و ضدایرانی کاری بکنیم که دشمن میخواهد.
فضاسازی رسانهای میتواند باعث شکلگیری خطای محاسباتی شود. از آن نوعی که دشمن را به خطایی سوق دهد که میتواند ما را بشکند. این خطاست اما خطرات زیادی پیامد دارد. چنانکه پیش از این و در دو جنگ پیشین داشت. دشمن بر اثر خطای ادراکی و تحلیلی، جنگ را شروع کرد اما به نتایجی که میخواست نرسید.
اما همین شکست او برای ما هم گران و بسیار گران تمام شد. رهبر معظم و فرماندهان عالی و دانشمندان و نوگلان ما به شهادت رسیدند. منابع بزرگ انسانی ما قربانی شدند. سرمایههای مادی ما آسیب جدی دید. این تجربه باید عبرت شود تا ما کاری نکنیم که دشمن به خطای محاسباتی مجدد بیفتد. صحنهآرایی دروغین از جامعه او را به طمع میاندازد و الا در واقعیت میدانی ما با آمریکا و رژیک صهیونیستی در نوبتهای قبلی جنگیدهایم. باوجود برخی خسارتها، ضربات سهمگین و تعیینکننده بر قدرتشیطانی رژیم صهیونی و آمریکا وارد کردیم. هژمون ابرقدرتی شان را شکستیم و به جهان نشان دادیم میشود «ایستاد».
پس در جهان واقعی، احتمال وقوع جنگ موضوع جدیدی نیست. هر آن احتمال دارد «ساعت صفر» فرابرسد و جنگ آغاز شود. آنچه ما بهعنوان فعالان رسانه در فضای رسمی و مجازی باید انجام دهیم، همان است که هر ایرانی شرافتمند در جای خود انجام میدهد. سرباز در میدان و مردم در خیابان و اهالی رسانه در مدیریت اذهان.
عباس محمدیان، پژوهشگر حکمرانی فرهنگی؛ در آستانه ازسرگیری مجدد جنگ هستیم. سطح هشدارها و دامنه تنشها دارد بالا و بالاتر میرود. این یک واقعیت میدانی است اما فقط در میدان نمیماند که در ما به ازای واقعی آن یعنی میدانِ مجازی یا همان فضای مجازی هم بهشدت دنبال میشود.
به واقع، در هیاهوی اخبار جنگ، بازار جذب مخاطب و فالور در بسیاری از کانالهای خبری و تحلیلی داغ میشود حتی داغتر از میدان واقعی. آنچه باید گفت این است که در میدان واقعی جنگ، ما بخشی از ماجراییم. همهچیز به اراده ما بستگی ندارد اما در میدان مجازی، اگر از تلاش دشمن در جنگ ترکیبی به سلامت عبور کنیم در میدان خودساخته مجازی گرفتار خواهیم شد.
گرفتار کسانی که حاضرند «همهچیز» را فدای جذب دنبالکننده کنند. برایشان لایک مهم است نه بلایی که بر سر افکار عمومی میآورند. آنچه براساس تخصص و تجربه میتوانم بگویم این است که در وضعیتی که گرفتار آن هستیم، همه ما بهویژه در فجازی باید مراقبت کنیم. نباید فضاسازی کرد. نباید با بزرگنمایی تهدیدات دشمن، مردم را ترساند. این عملاً ایفای نقش در نقشه دشمن است.
بازی در جورچین عملیات روانی جبهه استکبار و صهیونیسم است. بله، جنگ احتمال بالایی دارد اما جهان سیاست دنیای احتمالات است. دنیای متغیرهاست. گاه یک متغیر شکل میگیرد و همهچیز را تغییر میدهد. شاید همهچیز برای جنگ آماده باشد باز نباید ما غیرحرفهای و ملیستیزانه و ضدایرانی کاری بکنیم که دشمن میخواهد.
فضاسازی رسانهای میتواند باعث شکلگیری خطای محاسباتی شود. از آن نوعی که دشمن را به خطایی سوق دهد که میتواند ما را بشکند. این خطاست اما خطرات زیادی پیامد دارد. چنانکه پیش از این و در دو جنگ پیشین داشت. دشمن بر اثر خطای ادراکی و تحلیلی، جنگ را شروع کرد اما به نتایجی که میخواست نرسید.
اما همین شکست او برای ما هم گران و بسیار گران تمام شد. رهبر معظم و فرماندهان عالی و دانشمندان و نوگلان ما به شهادت رسیدند. منابع بزرگ انسانی ما قربانی شدند. سرمایههای مادی ما آسیب جدی دید. این تجربه باید عبرت شود تا ما کاری نکنیم که دشمن به خطای محاسباتی مجدد بیفتد. صحنهآرایی دروغین از جامعه او را به طمع میاندازد و الا در واقعیت میدانی ما با آمریکا و رژیک صهیونیستی در نوبتهای قبلی جنگیدهایم. باوجود برخی خسارتها، ضربات سهمگین و تعیینکننده بر قدرتشیطانی رژیم صهیونی و آمریکا وارد کردیم. هژمون ابرقدرتی شان را شکستیم و به جهان نشان دادیم میشود «ایستاد».
پس در جهان واقعی، احتمال وقوع جنگ موضوع جدیدی نیست. هر آن احتمال دارد «ساعت صفر» فرابرسد و جنگ آغاز شود. آنچه ما بهعنوان فعالان رسانه در فضای رسمی و مجازی باید انجام دهیم، همان است که هر ایرانی شرافتمند در جای خود انجام میدهد. سرباز در میدان و مردم در خیابان و اهالی رسانه در مدیریت اذهان.
ارسال
نظر
*شرایط و مقررات*
کلمه امنیتی را بصورت حروف فارسی وارد
نمایید
بعنوان مثال : پایتخت ارمنستان ؟ ایروان
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین
(فینگیلیش) خودداری نمايید.
توصیه می شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشر
شده، از مثبت یا منفی استفاده فرمایید.
با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای
نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی یابد.