اصلا این حرف‌ها معلوم نیست که از کجا نشات می‌گیرد یا نشانه چه چیزی می‌تواند باشد ولی بی‌شک این حرف‌ها و اظهارنظرها نتایج ناگواری در آینده به بار خواهد آورد!

***اظهارات بیزاری از کتاب خودش بیزاری است

واقعیت تلخ ماجرا اینجاست که این افراد روز‌به‌روز بیشتر می‌شوند و حتی برخی نظراتشان در این حدود قرار می‌گیرند که ما در دوره‌ای هستیم که خواندن کتاب را می‌توانیم به جست‌وجو در گوگل محدود کنیم چون هر نوع اطلاعاتی که بخواهیم در آنجا یافت می‌شود و برای جواب گرفتن یک سوال کوتاه دیگر نیاز نیست که کتاب طوری را مطالعه کنیم و وقتمان را هدر بدهیم.

انگار با این جملات و اظهارنظرها با افول علوم انسانی مواجه شدیم همان فرهنگی که سطح و اضمحلال رسیده و تنها چیزی که از فرهنگ برایمان باقی مانده همین تفکر سطحی‌نگر است.

بنکمن فرید که او را اعجوبه دنیای فناوری می‌دانستند هم نظریه‌ای تقریبا مشابه به اظهارنظر رپر معروف داشت با این مضمون چرا باید کتابی به نگارش درآید در حالی‌که می‌تواند موضوع را در چند پاراگراف کوتاه نوشت و آن را در وبلاگی قرار داد.

***نظرات کتاب نخواندن را رد کنید

به حدی این نظرات آزاردهنده است که هر کسی آن را بخواند شاید بگوید که ریشه این حرف‌ها ابلهانه است و ناشی از نادانی اخواهد بود اما باید بگوییم که نخواندن کتاب از سوی شخصی شاید تا حدودی موضوع متفاوت و وحشتناکی است اما بیزاری از کتاب واقعا تاسف‌بار است که چرا باید کسی با افتخار عنوان کند که کتاب بیزار است.

کتاب‌های بزرگ از نویسنده‌های بزرگی داریم که سال‌ها تلاش و تجربه خود را برای نوشتن کتاب نوشتند و صبر خود را به خواننده که در عرض چند روز آن کتاب را می‌خواند عرضه می‌کند پس چرا برای از چند پاراگراف سطحی که در وبلاگ گذاشته می‌شود حمایت کنیم و آن را اساس مطالعه خودمان قرار دهیم.

نباید به این نوع نظریات و حرف‌هایی که از بیزاری کتاب و حتی نوشتن کتاب زده می‎شود ضریب قابل توجه‌ای بدهیم و این نوع نظرها را با بی‌تفاوتی رد کنیم و به خواندن کتاب‌هایی مهمی که تولستوی، داستایوسکی و دیگر نویسندگان بزرگ جهان نوشته‌اند ادامه دهیم.

اتلانتیک در پی مقاله‌ای با عنوان «افتخار می‌کنم که کتاب نمی‌خوانم» به نوشته «توماس چترتون ویلیامز» به رد بیزاری از کتاب پرداخته که ترجمان هم ترجمه آن را منتشر کرده است.