«میشل اشنایدر بیری»، سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه آیسان نیویورک، می‌گوید: «موضوعی در مورد حفظ وزن و شاخص توده بدنی وجود دارد که به‌نظر می‌رسد منعکس‌کننده انعطاف‌پذیری سلامت است.»

به گفته وی: «در سنین بالا، شاخص توده بدنی پایدار ممکن است نقش حفاظتی در برابر کاهش شناختی ایجاد کند، و ردیابی شاخص توده بدنی، که اندازه گیری آن ساده است، در ویزیت‌های پزشکی سالانه می‌تواند افرادی را که قدرت شناختی آن‌ها رو به کاهش است شناسایی کرده و امکان مداخله زودهنگام را فراهم نماید.»

مطالعه جدید نشان می‌دهد که این دو شرایط به هم مرتبط هستند.

بیری گفت: «افرادی که استخوان، چربی و عضله‌شان حفظ شده است ممکن است در سنین بالا از سلامت بهتری برخوردار باشند.»

وی پیشنهاد کرد که مطالعات آینده باید دقیقاً نشان دهد که چگونه نوسانات شاخص توده بدنی بر سلامت مغز تأثیر می‌گذارد.

شواهد نشان می‌دهد که شاخص توده بدنی در میان‌سالی با پیامدهای ذهنی ضعیف در سال‌های بعدی زندگی مرتبط است. برخی از مطالعات اختلالات بیشتری را با شاخص توده بدنی بالا نشان داده‌اند، در حالی که برخی دیگر هیچ ارتباطی یا حتی خطر کمتری در بین افراد مسن چاق پیدا نکرده‌اند.