غذاهای دریایی مانند ماهی و میگوی آب شور سرشار از منابع غذایی ید هستند؛ همچنین مقدار ید موجود در شیر، لبنیات و تخم مرغ با توجه به میزان ید خاکی که حیوان در آن پرورش یافته، متغیر است. از آنجایی که خاک بسیاری از مناطق جهان از جمله ایران میزان ید کافی ندارد و همچنین سرانه مصرف غذاهای دریایی در ایران پایین است، مصرف نمک یددار برای پیشگیری و کنترل اختلالات ناشی از کمبود ید، ضرورت دارد.

 عوارض کمبود ید

کمبود ید در سنین مختلف عوارض گوناگونی دارد؛ از اختلالات ناشی از کمبود ید می‌توان به گواتر، عقب افتادگی جسمی و ذهنی، اختلالات عصبی و روانی، مرده زایی، لوچی چشم، کر و لالی، سقط جنین و ناهنجاری‌های مادرزادی و کاهش ضریب هوشی در کودکان اشاره کرد.

 سنگ نمک یا نمک تصفیه‌شده؟

در اکثر جوامع، روزانه به میزان معینی نمک مصرف می‌شود، در نتیجه خانواده با مصرف آن به آسانی ید موردنیاز خود را دریافت می‌کند؛ از طرفی اضافه کردن ید به نمک تاثیری بر بو یا طعم آن نداشته و اثر سوء نیز برای مصرف‌کننده ندارد.

همچنین در طی فرآیند تصفیه، ناخالصی‌های محلول و نامحلول نمک و فلزات سنگین از آن حذف می‌شود؛ نمک‌های غیر تصفیه علاوه بر نداشتن ید، حاوی ناخالصی‌های نامحلول نظیر شن، ماسه، گچ و ناخالصی‌های محلول، از جمله عناصر سمی سرب، کادمیم و آرسنیک هستند که در درازمدت می‌تواند باعث ایجاد بیماری‌های کلیوی، گوارشی، مسمومیت، کم‌خونی و حتی سرطان شود، بنابراین باید در هنگام خرید به درج عنوان «نمک تصفیه‌شده یددار» روی بسته‌بندی توجه کرد.

 نحوه نگهداری نمک یددار تصفیه‌شده

نمک یددار تصفیه شده باید دور از نور، رطوبت و در ظروف درب بسته از جنس پلاستیک، چوب، سفال و شیشه‌های تیره‌رنگ نگهداری شود؛ همچنین لازم است به توصیه‌های زیر در خصوص مصرف نمک یددار تصفیه شده توجه کنیم.

میزان مورد نیاز نمک روزانه هر فرد بالغ معادل سه تا پنج گرم است،‌برای حفظ بیشترین میزان ید در نمک، بهتر است در انتهای زمان طبخ غذا نمک به آن اضافه شود، برای پرهیز از مصرف بیش از حد نمک، نمکدان را سر سفره نیاوریم و از مصرف غذاهای آماده، کنسروها، آجیل‌های شور، پفک، چیپس، سوسیس و کالباس که میزان نمک آنها بالاست، پرهیز کنیم.