کارشناس مسائل خانواده و عضو هیئت‌علمی دانشگاه تربیت مدرس گفت: تاب‌آوری ملی محصول پایداری تک‌تک خانواده‌ها در برابر تلاطم‌هاست و اگر خانواده آسیب ببیند، استقلال راهبردی کشور فرو می‌پاشد؛ چراکه جامعه بی‌خانواده، جامعه‌ای بی‌هویت و بدون قدرت دفاعی در برابر استعمار نوین است.
خدیجه احمدی بیغش روز چهارشنبه با اشاره به اینکه در شرایط کنونی، جهان با بحران‌های هویتی و فروپاشی اصالت‌های انسانی دست‌وپنجه نرم می‌کند، افزود: خانواده در جامعه اسلامی ایرانی، نه فقط یک واحد کوچک اجتماعی بلکه «قرارگاه فرماندهی تربیت» و اصلی‌ترین منبع تولید قدرت نرم است و بنا بر وقایع اخیر، باید به بررسی دو بعد از ابعاد تأثیرگذار خانواده پرداخت.
وی با تبیین این موضوع که خانواده؛ کانون تکوین تاب‌آوری است، خاطرنشان کرد: تاب‌آوری در ادبیات سیاسی و اجتماعی امروز، به معنای توانایی بازگشت به حالت تعادل پس از ضربات سهمگین است و خانواده، نخستین جایی است که فرد در آن «صبر فعال» و «مقاومت آگاهانه» را می‌آموزد.
این کارشناس خانواده با بیان اینکه تاب‌آوری صرفاً تحمل سختی نیست، بلکه توانایی «تبدیل تهدید به فرصت» و حفظ تعادل در تلاطم‌هاست، تأکید کرد: خانواده، نخستین و مهم‌ترین «مدرسه تاب‌آوری» است و در کانون خانواده است که فرد، مفهوم «صبر جمیل» را از یک مفهوم انتزاعی به یک زیست روزمره تبدیل می‌کند.
احمدی بیغش یادآور شد: در دوران فشار حداکثری و تحریم‌های ظالمانه، «اقتصاد خانواده» و «مدیریت عاطفی مادران» مانع از فروپاشیِ روانی جامعه شد.
*تاب‌آوری ملی، محصول جمع جبری تاب‌آوری تک‌تک خانواده‌هاست
به گفته وی، جامعه‌ای که خانواده‌های آن بر مدار قناعت، ایثار و امید چرخیده است، در برابر جنگ اقتصادی، زانو نخواهد زد و در واقع، تاب‌آوری ملی، محصول جمع جبری تاب‌آوری تک‌تک خانواده‌هاست؛ چرا که خانواده‌ای که در آن «روح مقاومت» دمیده شده، فرزندانی تربیت می‌کند که در برابر بن‌بست‌های موهوم، سینه سپر می‌کنند.
عضو هیئت‌علمی دانشگاه تربیت مدرس تهران با تحلیل سطوح فردی و اجتماعی این نهاد اظهار کرد: در سطح فردی، خانواده‌ای که بر پایه ایمان استوار است، فرزندانی را تربیت می‌کند که در برابر تلاطم‌های اقتصادی و شبهات فکری، دچار «ناامیدی ساختاری» نمی‌شوند و در سطح جامعه نیز، جامعه‌ای که از خانواده‌های مستحکم تشکیل شده، در برابر تحریم‌ها و فشارهای خارجی، دچار فروپاشی درونی نمی‌شود؛ در واقع، تاب‌آوری ملی، تابعی از «معدل پایداری خانواده‌ها»ست.
احمدی در تبیین نسبت خانواده با ولایت‌مداری از «بیت» تا «امت» عنوان کرد:‌ ولایتمداری پیش از آنکه یک موضع‌گیری سیاسی باشد، یک «خصلت تربیتی» است و ریشه پیوند «امام و امت» را باید در پیوند عاطفی و اخلاقی اعضای خانواده جستجو کرد.
وی افزود: خانواده در مکتب اسلام، مینیاتوری از نظامِ ولایی است؛ جایی که در آن مفهوم «ایثار»، «اطاعت آگاهانه از حق» و «همبستگی قلبی» تمرین می‌شود و فردی که در کانون خانواده، معنای «نصرت» و «مودت» را چشیده باشد، در صحنه بزرگ اجتماع نیز، نصرت ولی خدا را یک وظیفه فطری می‌داند؛ از این منظر، خانواده «کارخانه انسان‌سازی» برای رکاب‌زنی در مسیر ولایت است.
وی با تأکید بر اینکه نسبت میان خانواده و ولایت‌مداری، نسبتی اندام‌وار و ناگسستنی است، خاطرنشان کرد: ولایت‌مداری در ساحت سیاسی، میوه درختی است که ریشه آن در «مودت و اطاعت آگاهانه» درون خانواده نهفته است.
این مدرس دانشگاه با بیان اینکه در مکتب تربیتی اسلام، «بیت» کوچکترین واحد تحقق ولایت است، گفت: فردی که در کانون خانواده، رابطه‌ میان «حق و تکلیف» را به‌درستی درک کرده و احترام به «حرمت پدر و مادر» را به مثابه یک امر قدسی آموخته باشد، در لایه کلان اجتماعی نیز مفهوم «امام و امت» را با تمام وجود درک می‌کند.
به گفته احمدی، ولایت‌مداری، فراتر از یک شعار، یک «سبک زندگی» است که نطفه‌ آن در خانواده منعقد می‌شود و خانواده‌ ولایت‌مدار، جامعه را از «توده‌ بی‌شکل» به «امت منسجم» تبدیل می‌کند؛ امتی که در آن، هر عضو خود را در قبال کل پیکره مسئول می‌داند؛ این امر مستلزم آن است که خانواده دژ استراتژیک تاب‌آوری ملی و کانون تکوین جامعه ولایی باشد.
*خانواده «نقطه ثقل» امنیت ملی
وی افزود: در میانه نبرد سنگین تمدنی و در دوران گذار از پیچ تاریخی، خانواده نه یک نهاد پیرامونی، بلکه «نقطه ثقل» امنیت ملی و اصلی‌ترین منبع تولید قدرت درون‌زا محسوب می‌شود.
وی با بیان اینکه اگر جامعه را به مثابه یک پیکره در نظر بگیریم، خانواده «سلول بنیادین» آن است، تأکید کرد: این سلولی است که اگر سالم، مقاوم و هوشمند باشد، کل پیکره در برابر عفونت‌های ناشی از فرهنگ بیگانه و ضربات خردکننده اقتصادی و سیاسی، رویین‌تن خواهد شد.
این کارشناس خانواده با هشدار نسبت به تحرکات بدخواهان خاطر نشان کرد: امروزه دشمن در «اتاق‌های فکر» خود به این نتیجه رسیده است که برای شکستن اراده ملی ایران، راهی جز «تخریب سنگرِ خانواده» وجود ندارد.
احمدی، هدف‌گذاری بر روی «زدودن حیا»، «تغییر تعریف نقش‌های جنسیتی» و «تضعیف جایگاه محوری مادر» را یک عملیات مهندسی‌شده برای نابودیِ تاب‌آوریِ جامعه برشمرد و خاطرنشان کرد: آن‌ها می‌دانند که انسان «بی‌خانواده»، انسانی است «بی‌هویت»؛ و انسانِ بی‌هویت، بهترین سرباز برای اجرای نقشه‌های استعمار نوین است.
*پاسداری از حریم خانواده؛ اقدام پدافندی راهبردی
وی، تضعیف خانواده را به معنای تضعیف زنجیره انتقال ارزش‌ها دانست و افزود: وقتی انتقال ارزش‌ها متوقف شود، ولایت‌مداری به یک مفهوم غریب تبدیل خواهد شد؛ بنابراین پاسداری از حریم خانواده، امروز یک «جهاد مقدس» و یک اقدام پدافندی استراتژیک است.
وی اظهار کرد: در واقع دشمن با درک دقیق از نقش خانواده، نوک پیکان حملات خود را به سمت «حیا»، «نقش مادری» و «اقتدار پدری» گرفته است و هدف، ایجاد «گسست نسلی» برای از بین بردن زنجیره انتقال ارزش‌هاست.
به گفته این کارشناس، هرگونه سیاست‌گذاری برای تحقق «تمدن نوین اسلامی»، بدون اولویت‌بخشی به خانواده، عقیم خواهد ماند؛ چرا که خانواده مقاوم، زیربنای دولت مقاوم و جامعه‌ تمدن‌ساز است.
احمدی بیغش تأکید کرد: اگر خانواده آسیب ببیند، نه اقتصاد ترمیم خواهد شد و نه سیاست به سامان می‌رسد؛ اما با وجودِ خانواده‌های مستحکم، تمدن نوین اسلامی نه یک آرزو، بلکه یک واقعیت در دسترس خواهد بود، چراکه خانواده، هم مبدأ حرکتِ ماست و هم مقصدی که در آن، انسان تراز انقلاب تربیت می‌شود.