«تایا کالیر»، سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه موناش در استرالیا، گفت: «این نتایج اهمیت راه رفتن را در ارزیابی خطر زوال عقل نشان می‌دهد.» تحقیقات نشان می‌دهد که ارتباط بین سرعت راه رفتن و کاهش عملکرد ذهنی ممکن است به دلیل کوچک شدن هیپوکامپ سمت راست مغز باشد، بخشی از مغز که وظیفه یادگیری، خاطرات و توانایی یافتن راه را بر عهده دارد. مطالعات قبلی همچنین نشان داده‌اند که ورزش‌های هوازی مانند پیاده‌روی سریع، دویدن، شنا، دوچرخه‌سواری و رقصیدن می‌توانند هیپوکامپ را بزرگ کرده و برخی از نواحی حافظه را بهبود بخشند. ابتلاء به اختلال شناختی خفیف، به این معنی نیست که فرد به زوال عقل مبتلا خواهد شد. طبق گزارش محققان، تنها 10 تا 20 درصد از افراد 65 سال و بالاتر مبتلا به اختلال شناختی خفیف در طول یک سال دچار زوال عقل می‌شوند.