سپهرغرب، گروه گردشگری: برخی از گردشگران با رفتارهای ناهنجار خود باعث می‌شوند هرازگاهی اهالی روستای ابیانه از اینکه محل زندگی‌شان مقصد گردشگری شده، پشیمان شوند چراکه به جامعه محلی آن‌ها احترام گذاشته نمی‌شود.

روستای تاریخی ابیانه با خانه‌های گلی سرخ رنگش هر بار با یک معضل از سوی گردشگران مواجه می‌شود، گاهی با ورود تورهای ناهنجار و گاهی هم با ورود بیش‌ازحد گردشگران برای شرکت در مراسم مذهبی عاشورا و تاسوعا.

هر بار هم حجم زیاد گردشگران موجب می‌شود تا مسؤولان روستا یک تصمیم جدید درباره ناهنجاری‌های به وجود آمده، بگیرند. چند سالی است که حضور زیاد گردشگرانی که رزرو اقامت در روستای ابیانه را ندارند، هم‌زمان با عزاداری‌های سنتی آن‌ها در روزهای عاشورا و تاسوعا ممنوع شده‌است.

دهیار روستای ابیانه از گردشگران هرسال می‌خواهد که اگر رزرو خانه یا هتلی را ندارند، دیدن این روستا را به زمان دیگری موکول کنند، چراکه اهالی ابیانه در این ایام به روستا می‌روند و می‌خواهند در آرامش کامل، مراسم عزاداری را برگزار کنند اما حضور انبوه گردشگران باعث آزرده‌خاطر شدن آن‌ها می‌شود.

هر بار هم مسؤولان روستا در ایام دیگر سال از حضور ناهنجار گردشگران خبر می‌دهند. آن‌ها از اینکه گردشگران زیادی در ایام تعطیل وارد روستا می‌شوند، ابراز نگرانی می‌کنند و به همین دلیل از چند سال پیش تاکنون برای ورود هر خودرو به روستا، مبلغ 10 هزار تومان به‌عنوان ورودی تعیین کرده‌اند. بهانه این ورودیه نیز جمع‌آوری زباله گردشگران از روستا، ساخت سرویس‌های بهداشتی و ایجاد پارکینگ در است زیرا به بسیاری از افراد اجازه داده نمی‌شود که خودروی خود را به داخل روستا ببرند.

جدیدترین خبرها از این روستا حاکی از آن است که بازهم گردشگرانی که جامعه سنتی و بومی ابیانه را نمی‌شناسند اقدام به ناهنجاری کرده‌اند. انتشار کلیپ تک‌خوانی یک زن در میان گردشگران، مردم روستا و مسؤولانش را عصبانی کرده، آن‌ها می‌گویند که به جامعه محلی احترام گذاشته نشده‎است.

علی رحیمی‎ابیانه از اهالی این روستاست که در تهران زندگی می‌کند، اما در ایام تعطیل به روستایش می‌رود. وی اظهار کرد: زمانی دلمان می‌خواست گردشگر به روستا بیاید و آن را به همه معرفی کنیم اما اکنون در زمان تعطیلات انگار که دیگر جای ما در روستا نیست چون بسیار شلوغ می‌شود، پر از زباله است و دیگر آرامشی نداریم. به همین دلیل تلاش می‌کنیم روزهای تعطیل جایمان را به گردشگران بدهیم و خودمان وسط هفته برویم.

روستای ابیانه جمعیت ساکن و دائمی کمی دارد. بسیاری از اهالی این روستا به شهرهای دیگر ازجمله اصفهان، کاشان و تهران کوچ کرده‌اند، اما هنوز خانه‌های خود را در روستا حفظ کرده‌اند و آخر هفته‌ها و یا در ایام تعطیل به روستا برمی‌گردند. بااین‌وجود هنوز برخی از سالخوردگان و اهالی قدیمی روستا در محل زندگی خود باقی‌مانده‌ و شهرنشین نشده‌اند و هنوز به سنت‌های خود پایبند هستند.

حضور هم‌زمان اهالی و گردشگرانی که بیشتر از تهران می‌روند باعث شلوغی روستا شده‎است، از سوی دیگر، نزدیکی این روستا به تهران موجب شده تا بسیاری از گردشگران به‌تنهایی به این منطقه نمونه گردشگری سفر کنند و فرهنگ خودشان را به این روستای سنتی تحمیل کنند. همین اتفاق گاهی موجب شده مسافران رفتارهایی از خود بروز دهند که ازنظر فضای سنتی و بومی روستا، ناهنجاری به حساب آید.

مانند اتفاقی که چند روز پیش افتاد و عده‌ای گردشگر به همراه یک تک‌خوان زن فضای سنتی روستا را به هم زدند و این اقدام آن‌ها واکنش‌های زیادی در فضای مجازی داشت تا جایی که دادستانی از احضار این خواننده و گروه گردشگر خبر داده بود.

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان اصفهان نیز گفته‎است: این اقدام مربوط به سفری گروهی و دوستانه در هفته گذشته بوده که ارتباطی به تورهای گردشگری مجوزدار نداشت.

فریدون الهیاری افزود: این گروه در حال سفر به استانی دیگر بودند که به ابیانه نیز سفری کوتاه داشته و آن اقدام نادرست در جریان آن سفر در گوشه‌ای از روستا و در محلی کم‎تردد صورت گرفته‌است؛ دستگاه‌های ذی‌ربط پیگیر هستند تا دیگر شاهد تکرار چنین مواردی در مکان‌های گردشگری نباشیم.

شورای روستای ابیانه نیز از فرماندار نطنز خواست تا ورود گردشگران بدون راهنمای مطمئن به روستا ممنوع شود. این ممنوعیت جدیدی است که شورای روستا خواستار آن شد تا هر کسی نتواند فضای روستا را به هم بزند.

به گزارش خبرگزاری مهر؛ این اتفاقات نشان می‌دهد که گردشگران ایرانی نتوانسته‌اند یک مقصد را برای همیشه و برای دیدن همه افراد به‌درستی حفظ کنند. در مناطق دیگر نیز این اتفاق می‌افتد که عده‌ای نابه‎هنجاری کرده و مانع ورود گردشگران دیگری شوند که به جامعه بومی احترام می‌گذارد. کویر مرنجاب نیز دچار چنین گرفتاری شده بود. عده‌ای به تصور اینکه کویر محلی برای تفریحات پر سروصداست با ماشین واردشده و آرامش کویر را به هم می‌زنند همین موضوع موجب می‌شود تا مسؤولان برای ورود به کویر هم مقررات وضع کنند.

آیا بهتر نیست گردشگران ایرانی به جوامع محلی بیشتر احترام بگذارد تا فضا برای استفاده افراد دیگر نیز محدود نشود؟