«شهید»، شاهد شهود عرفانی شد و نقش هر چه خوبی را در چهارفصل گیتی نمایان کرد و چشم ستارگان آسمان را روشن، ققنوس هشت جنت که هفت آسمان را مجذوب خود کرده است، همان عاشقی که در وادی مقدس عاشقی، پر پرواز گشود و فرشتگان را نوازشگر روح نابش کرد.
«شهید»، همان ستاره‌ خاک‌نشین همیشه‌ بیدار شب‌های خون و آتش که تا لمس شعله‌های بصیرت و حقیقت در مقتل عشق رزم عاشقانه کرد تا پیوندی ابدی در بزم عارفانه.عشق در منشور نور هشت هزار ستاره درخشان راه عاشقی، مأوای جاودانگی‌اش را به تصویر کشید تا درس استواری را در دل حادثه بر تارک تاریخ بنشاند.
حالا می‌خواهیم هر روز را با نامی و یادی از این ستاره‌ها، شب کنیم و کار را با تبرک و مدد از این عارفان عاشق آغاز؛ باشد که ادای دینی باشد بر آن همه رشادت، شهامت، مجاهدت و شجاعت... برگ سبزی تحفه درویش، تا چه قبول افتد و چه در نظر آید!
تبرک لحظاتمان با شهید جعفر عبادی:
مردم عزیز! مبادا روزى بشود که زندگى دنیوى را بر زندگى اخروى ترجیح بدهید. شما که می‌خواهید فردا آینده مملکت را در دستتان بگیرید، بیایید و مسئولیت‌شناس باشید و به امت حزب‌الله خدمت کنید و مبادا کسى را از خودتان برنجانید که از اسلام رنجانیده‌اید. شما اى دانش‌آموزان عزیزم در سنگر مدرسه علاوه‌بر درس، خودسازى را پیشه راهتان کنید.
در دعاها به‌خصوص دعاى کمیل پُرشور شرکت کنید که به قول امام عزیزمان هرچه داریم از دعا داریم. عزیزانم! بدانید که دنیا هرطور باشد می‌گذرد، سعادت دنیوى در قناعت و نخواستن است. هرکه قانع شد، سعید است؛ سعادت در دنیا براى مال و قصر نیست.
خوش‌ترین افراد کسانى هستند که به آنچه خدا برایشان خواسته و مقرر فرموده، قانع باشند؛ خوشى حقیقى براى کسى است که به قضای حق راضى باشد. این است سعادت دنیوى و بدان که تا خدا نخواهد، برگى از درخت نمی‌افتد.