معاون دفتر حفاظت و مدیریت حیات‌ وحش سازمان محیط‌ زیست با بیان اینکه مهم‌ترین نیاز گور ایرانی، امنیت کریدورهای مهاجرتی است، گفت: کارگروهی متشکل از سه استان را به این منظور تشکیل داده‌ایم تا در قالب‌هایی مانند ایجاد مناطق شکار ممنوع و حفاظتگاه‌های مردمی امنیت مسیرهای تردد گور را افزایش دهند.
گور ایرانی یکی از گونه‌هایی که جمعیت آن در سال‌های اخیر افزایش پیدا کرده است. تعداد یوزپلنگ آسیایی نیز بیشتر شده، هرچند همچنان در خطر انقراض قرار دارد. با توجه به چالش‌های هر یک از این گونه‌ها در زیستگاه کنونی، دیدگاه‌هایی نسبت به انتقال آن‌ها به زیستگاه‌های دیگر منتقل شده است.
معاون دفتر حفاظت و مدیریت حیات‌ وحش سازمان محیط‌ زیست درباره آخرین وضعیت جمعیتی گور ایرانی اظهارکرد: شواهد ظاهری و فرایندهای رفتارهای گور نشان می‌دهد که جمعیت آن الآن به‌حدی رسیده که لازم است تخلیه شود یعنی گورخر ایرانی در محدوده پارک ملی قطرویه و منطقه حفاظت‌شده بهرام گور تقریبا در پیک جمعیتی قرار دارد البته این کار به‌صورت طبیعی در حال انجام است و گورها به‌صورت دسته‌ای مهاجرت می‌کنند و خود را به کرمان و حتی یزد می‌رسانند.
معصومه صفایی تأکید کرد: نیاز نیست برای گور همانند یوز محیط محصوری ایجاد کنیم بلکه لازم است کریدورها را امن بکنیم یعنی مسیرهای مهاجرتی از پارک ملی قطرویه و بهرام گور به سمت کرمان و یزد می‌رود را امن کنیم. این مسیرها، مسیر مهاجرت گور ایرانی در طول تاریخ بوده اما به علت مداخلات انسانی و توسعه ناپایدار در این محدوده‌ها، مهاجرت در این مسیرها کمتر شده است.
وی افزود: با توجه به فشار کنونی در زیستگاه و کمبود احتمالی منابع در دسترس، ما شاهد جابجایی گورها هستیم. در حال حاضر کمیته فنی گور با حضور استان‌های کرمان، فارس و یزد تشکیل شده و در زمینه امن کردن کریدورهای گور در قالب حفاظت مشارکتی، مناطق شکار ممنوع یا در قالب حفاظتگاه‌های مردمی یا همان قرق اختصاصی کار می‌کنیم.
وی درباره تصادفات جاده‌ای گورها اظهار کرد: با توجه به اینکه گورها از یوزپلنگ‌ها کندترند تلفات جاده‌ای گورها به حدی نیست که در یک جاده مشخص بیشتر باشد.
این مسئول درباره ایجاد فرازیستگاه برای یوزپلنگ آسیایی گفت: در مورد یوز این بحث مطرح بود که یک محدوده بزرگی مانند 10 هزار هکتار فنس‌کشی و تعدادی از یوزها به آن مکان منتقل شوند و در شرایط نیمه محصور قرار بگیرند. بدین‌ ترتیب تأمین امنیت راحت‌تر خواهد بود اما این موضوع مخالفان و موافقان زیادی دارد چراکه فرصت‌ها و تهدیدهایی را به همراه دارد چون جمعیت یوز در سطح زیستگاه به اندازه‌ای نیست که بدون مطالعه فرد به فرد و جزء‌به‌جزء بتوانیم جمعیتی را از آن جدا و زیستگاه جداگانه‌ای برای آن درست کنیم.
صفایی درباره امکان وارد کردن یک قلاده یوز نر به سایت تکثیر یوز در اسارت اظهارکرد: در حال حاضر یوزپلنگ‌ها در طبیعت زادآوری دارند، یعنی نرها و ماده‌ها همدیگر را پیدا و جفت‌گیری می‌کنند، زایمان انجام می‌شود و توله‌ها رشد می‌کنند بنابراین زیستگاه تقریباً شرایط پایداری دارد و نمی‌دانیم خارج کردن یک فرد یوز نر چه تاثیری می‌تواند به وضعیت زیستگاه بگذارد؟
وی در پایان تاکید کرد: اولویت ما حفاظت از یوز در زیستگاه است و فعلاً برنامه‌ای اجرایی برای جدا کردن بخشی از جمعیت یوز از زیستگاه و محافظت از آن در قالب فرا زیستگاه نداریم. تصمیم‌گیری در این زمینه نیاز به مطالعات خیلی اساسی‌تر، دقیق‌تر و مشاوره‌های بین‌المللی دارد. اگر به این نتیجه برسیم که سایت تکثیر در اسارت نیاز به یوز نر دیگری دارد، یک دانشگاه این موضوع را مطالعه خواهد کرد و بر اساس نتیجه به‌دست آمده اقدام خواهیم کرد. قرار است در هفته پیش رو جلسه‌ای با اساتید دانشگاهی درباره بررسی نیاز سایت تکثیر در اسارت به یوز نر برگزار کنیم.