رئیس اداره حفاظت محیط زیست مریوان گفت: بدلیل ورود فاضلاب بخشی از این شهر به دریاچه زریبار (زریوار) و رشد بی‌رویه نیزارها، حیات در 30 درصد این تالاب (قسمت شرقی آن) وجود ندارد.

ابراهیم همت‌بلند اظهار کرد: براساس آخرین مطالعه دانشگاه کردستان، میزان تغذیه‌گرایی در قسمت شمالی این دریاچه در حد پنج و در نیمه جنوبی حدود 6 است و نیمه شرقی و به سمت شهر که فاصلاب وارد آن می‌شود در حد نهایی و در عمل آب مُرده است و اکسیژن و محلولی وجود ندارد.

وی مشکل اصلی زریبار را پایین آمدن کیفیت آب آن اعلام و اضافه کرد: بدلیل ورود کود شیمیایی، فضولات حیوانی و مواد نیترات‌زا، جدا از ناسالم بودن آب دریاچه برای شرب، شنا هم در آن مناسب نیست، چراکه جلبک‌های سمی در آب تالاب رشد یافته است.

رئیس اداره حفاظت محیط زیست مریوان با اشاره به اینکه وجود نیزارهای فراوان نشانه بیماری زریبار و بالا بودن میزان فسفات و نیترات در آب است، افزود: نیزارها به سمت آب زیاد رشد نکرده اما به سمت بیرون رشد آن بیشتر شده و این نیزارها نشانه وضعیت نامطلوب کیفیت آب زریبار است.

همت‌بلند با بیان اینکه روش اشتباه صید ماهی با قلاب در مریوان معمول است که از جو نیترات‌زا یا پوسیده برای آن استفاده می‌کنند، گفت: این موارد باعث شده که آلودگی آب زریوار با مواد نیترات‌زا و فسفات زیاد و بحث تغذیه گرایی مطرح شود، به این صورت که وجود جلبک و افزایش فعالیت‌های پلانکتون‌ها، فیتوپلانکتون‌ها موجب کاهش نفود روشنایی و نور در آب و خفگی موجودات به ویژه ماهی‌ها شده است.

وی با اشاره به ساماندهی فاضلاب 6 روستای ضلع غربی دریاچه زریبار توسط شرکت آبفا و انتقال آن به تصفیه‌خانه فاضلاب مریوان، یادآور شد: در حال حاضر فاضلاب سه روستای حاشیه این دریاچه(سیف سفلی، محمده و کولان) که در فاصله 2 تا پنج کیلومتری تالاب قرار دارند در فصل پربارش وارد آب آن می‌شود...

همت‌بلند با بیان اینکه موفق شدیم با کمک شرکت آبفا، فاضلاب محله بیسارانی شهر مریوان را به تصفیه‌خانه انتقال دهیم، تاکید کرد: به دلیل انجام ساخت و سازهای غیرمجاز در پایین‌تر از کد ارتفاعی سیستم انتقالی به تصفیه‌خانه، اکنون چهار لیتر بر ثانیه فاضلاب وارد دریاچه زریوار می‌شود.