قدردانی از مقام معلم، ارج نهادن به همه خوبیها است
او برای رشد، آگاهی، تربیت یافتن و رسیدن به قله انسانیت در مدرسه کرامت که معلم اولش خدا و سپس پیامبر صلیاللهعلیهوآله و ائمه هدی علیهماالسلام هستند، درس کرامت را از قرآن کریم میآموزد. در آیین اسلام نخستین پیام با فعل امر «اقرأ» (بخوان) شروع میشود و کتاب مقدس آن (قرآن) به مفهوم «خواندنی» است؛ در این مکتب علم، معلم، تفکر و تدبر از ارزش و قدر زیادی برخوردار هستند.
اسلام عزیز پیروانش را مصرانه به«خواندن»، «دیدن»، «شنیدن»، «تدبر»و «سیر کاوشگرانه» در آیات تکوینی (طبیعت)، تشریعی (قرآن) و انفسی (انسان) فرا خوانده؛ چنین است که مکتب اسلام یک ساعت تفکر را با یک سال عبادت، برابر و بلکه بالاتر میداند. در نگاه دین به جهت پاس داشتن امر تعلیم و تربیت، معلم از اجر و ارج زیادی برخوردار است؛ بهطوری که تنها رسالت و مأموریت معلمی است که در تراز انبیا و همتراز پیامبران قرار میگیرد. پیامبر اعظم (ص) فرمود: «انما بعثت معلما»؛ همانا معلم بر انگیخته شدم و «بالتعلیم ارسلت»؛ برای تعلیم و تربیت رسالت پیدا کردم.
میگویند: «عبدالرحمن سلمی» به فرزند حضرت اباعبداللهالحسین علیهالسلام قرائت سوره حمد را آموخت؛ وقتی فرزند در حضور حضرت این سوره را خواند، امام حسین (ع) علاوهبر پول نقد و پارچهای که به رسم حقشناسی هدیه دادند، دهان معلم را از دُر و گوهر پُر کردند، هنگامی که اطرافیان شگفتزده از چرایی اهدای اینهمه عطایا سؤال کردند، امام حسین علیهالسلام فرمود: «أین یقع ما قدمت لما قد اعطی»؛ آنچه من در قِبال این تعلیم و آموختن تقدیم داشتم کجا و آنچه را که او به کودک من عطا کرده کجا!
رهبر کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی سلاماللهعلیه، آن مرشد عشقآفرین در وصف رسالت معلمی میفرماید: «معلمی شغل انبیاست و وظیفه او هدایت جامعه است به سوی الله و معلم امانتداری بوده که انسان، امانت او است.»
رهبر حکیم و شهید انقلاب اسلامی حضرت امام خامنهای سلاماللهعلیه در وصف مقام و رسالت معلم میفرماید: «همه انسانهای یک جامعه پیشرفته و یک جامعه اسلامی رهین خدمت معلماند؛ امروز شما در این کشور ملاحظه کنید هرکس از کسانی که به جایی رسیدهاند و توانستهاند کار بزرگی بکنند و خدمت بزرگی انجام دهند، این بزرگان، این سرداران، این شهدا، این علما، این برجستگان، فرزانگان، مسئولان عالی رتبه، تا برسید به شخص امام بزرگوار راحل (ره)، همه رهین کار معلماند.»
رهبر سعید و مجاهد انقلاب اسلامی حضرت امام سیدمجتبی حسینی خامنهای مدظلهالعالی در اهمیت منزلت و نقش الگویی معلم میفرمایند: «دانشآموزان و دانشجویان و طلابی که در کنار هر معلمی رشد میکنند، در آینده نهچندان دور مهارتهای آموخته و دانشهای یادگرفته خود را بهکار بسته و اِیبسا در خُلقوخو و رفتار و گفتار خود در انواع عرصهها از محفل گرم خانواده تا محیط کار و کوچه و خیابان چون آینهای، نمایشدهنده رفتارها و گفتارهای معلمین خود خواهند بود.»
معلم شهید محمد علی رجایی دراینباره میفرمایند: «معلمی شغل نیست، معلمی عشق است اگر به عنوان شغل انتخابش کردهای، رهایش کن و اگر عشق توست، مبارکت باد.»
آری، معلم موضوع کارش مهندسی انسان و شناخت، رشد و پرورش استعدادها، ظرفیتها و قابلیتهای انسان و دادن فرصت پرواز به او است تا سیمرغ جانش را به بلندای قله انسانیت و کمال به پرواز درآورد و تسنیم و چشمههای نور، حکمت و معرفت از رفعت و بلندای وجودش سرازیر شود و کویر تشنه جان مشتاقان را سیراب کند.
حکیمی در معنای «ابوالقاسم» و در برتری حق معلم بر پدر میگوید: پدر مرا از عالم پاک به عالم خاک و معلم از عالم خاک به عالم پاک و افلاک برد؛ شهریار، آن شاعر شیرینسخن هم دراینباره میگوید: «از پدر گر قالب تن یافتیم/ از معلم جان روشن یافتیم».
مولانا جلالالدین بلخی نیز در وصف معلم میگوید: «یک دهان خواهم به پهنای فلک/ تا بگویم وصف آن رشک ملک».
معلم در تکمیل فرآیند توسعه علمی، خواستن، دانستن و توانستن، نقش بیبدیلی را ایفا میکند؛ او میآموزد که خواستن، توانستن و نتیجه دانایی، توانایی است. او عرض عمر انسانها را توسعه داده و بهجای اندیشه، چگونه اندیشیدن و چرایی زندگی را به دانشآموزان یاد میدهد تا خود چگونه زندگی کردن را بیاموزند. قلم و بیان او شهید و نسل شهید تربیت میکند که: «مدادالعلما افضل من دماءالشهدا».
معلم باغبان قلبها است و نیز ذکر و فکر و فرهنگ جامعه. او هنرمندی است که با صیقل دادن انسانیت انسان، ارزش قیمت آن را تا بدانجا بالا میبرد که: «رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند/ بنگر تا چه حد است مکان آدمیت».
درود به همه معلمان؛ بهویژه بر معلمان شهید و بالاخص بر معلم حکیم و فرزانه مولا و مقتدای شهید حضرت امام خامنهای عزیز و علامه شهید آیتالله مرتضی مطهری (ره) که قلم و بیانشان شهیدساز بود و خود شربت شهادت را عاشقانه و عارفانه نوشیدند.
بیاییم نهتنها در هفته معلم، بلکه هر روز و همیشه ایام، قدر معلم را قدر بدانیم؛ چراکه احترام به معلم احترام گذاشتن به همه خوبیها است.